Achilles

Walczył po stronie Greków, przeciwko Troi. Był to człowiek potężnej budowy, niezwykle silny, a przy tym odznaczał się niemal kobiecą urodą. Rysy twarzy miał delikatne, wręcz dziewczęce. Na polu walki nosił wspaniałą zbroję, po której poznawali go wojownicy trojańscy.

Można powiedzieć, że delikatność rysów jaskrawo kontrastowała z cechami charakteru tego herosa. Był postrachem przeciwników, nieustraszony w polu, bezwzględny dla wrogów. Homer wielokrotnie porównał go do orła, który znienacka spada na nieświadome niebezpieczeństwa stado drobnego ptactwa i niesie im zagładę. Tak postępował Achilles w walce.

Jako wojownik był bezlitosny, okrutny. Śmierć najbliższego przyjaciela, Patroklosa, sprawiła, że Achilles pokazał drugą stronę swojej natury.. Ciężko przeżył tę stratę. Tarzał się po ziemi w bólu i rozpaczy, posypał sobie głowę popiołem i na wszystkie sposoby okazywał, w jak głębokiej pogrążony jest żałobie. Wydawało się, że lada chwila odbierze sobie życie, by podążyć za przyjacielem do Hadesu. Okazał tym samym typowo ludzkie uczucia, choć w jego żyłach płynęła krew nieśmiertelnych (matką Achillesa była boginka morska, Tetyda).

Dopiero po rozmowie z matką zrozumiał, że swój ból może nieco osłabić mszcząc się na Hektorze za śmierć ukochanego przyjaciela. Wyrusza więc do walki i zabija przeciwnika. Potem bezcześci jego zwłoki. I znowu po chwili zapamiętania w gniewie przychodzi refleksja nad bólem i smutkiem innych ludzi, na który Achilles jest wrażliwy. Kiedy przychodzi do niego złamany cierpieniem ojciec Hektora, król Troi, Priam, heros gości go i wydaje mu ciało syna.

Achilles to bohater o zróżnicowanych cechach charakteru: porywczy, skory do gniewu, wybuchowy, potrafi zmienić się w człowieka wrażliwego, czułego na cudze cierpienie, umie współodczuwać. z jednej strony jest odważny, ambitny i żądny sławy, a z drugiej potrafi wyrzec się jej, kiedy uważa, że postąpiono wobec niego niesprawiedliwie. Wycofuje się z bitwy po odebraniu mu przez Agamemnona Bryzeidy, branki wojennej. Jest w tym nieco podobny do Parysa, który naraził ojczyznę na zagładę, realizując swoje pragnienia. Achilles też wycofał się z walki i był obojętny na to, że Grecy mogą ponieść klęskę.

Hektor

Walczył po stronie Trojan przeciwko Grekom. Był synem króla Troi Priama i bratem nieszczęsnego Parysa, który uprowadził żonę Menelaosa, piękną Helenę. Hektor, w przeciwieństwie do Achillesa, jest mężem i ojcem. Jego decyzja o wyruszeniu do walki jest trudniejsza, bo w domu zostawia swoich ukochanych najbliższych: andromachę, synka, rodziców. Jednak obowiązek jest dla niego ważniejszy niż prywatne szczęście. Choć obawia się pojedynku z Achillesem podejmuje jego wyzwanie. Niestety losy Hektora są uzależnione przede wszystkim od Fatum (losu), które zgodnie z wierzeniami starożytnych miało decydujący wpływ na życie śmiertelników. Hektor przeczuwa, że zginie, bo bogowie wydali już wyrok na Troję.

Mimo to, podobnie jak Achilles, jest mężny, odważny, waleczny. Nie ma w nim tyle okrucieństwa, co w przeciwniku. Prosi Achillesa, by wydał jego ciało ojcu. Jest człowiekiem honorowym i szlachetnym. Ginie jako bohater, oddający życie za swoją ojczyznę. Pewnie dlatego H. Sienkiewicz nazwał Wołodyjowskiego - nieustraszonego obrońcę twierdzy kamienieckiej właśnie "Hektorem kamienieckim", a nie Achillesem.