Przebieg przewrotu majowego wyglądał następująco: Generał Żeligowski dał Piłsudskiemu pułki, przez co ten mógł ruszyć na Warszawę. W nocy z 11/12 maja 1926 roku wraz z zgrupowaniem przygotowanym w Rembertowie, pułkami z Garwolina, Pułtuska oraz Ciechanowa podjął się Piłsudski zamachu stanu. Wojsko przychylne Piłsudskiemu zdobyło gmach między innymi Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. Ponadto, jego oddziały zaatakowały most Kierbedzia, a zdobywając go ruszyły na plac Zamkowy, rząd Sztabu Generalnego. Polska Partia Socjalistyczna popierała przewrót i ogłosiła strajk powszechny. Swój udział mieli również kolejarze, utrudniający transport wojskowych. W końcu jednak rząd poddał się (chowając się w Wilnie), Wojciechowski również.

Miała powstać nowa konstytucja, projekt noweli sierpniowej, który przewidywał większe uprawnienia dla samego prezydenta, mógł on rozwiązywać Sejm lub Senat, mógł wydawać dekrety. Drugiego sierpnia 1926 roku uchwalono ustawę, która zmieniała konstytucję. Wraz z tą nowelą sierpniową upoważniono prezydenta do rozporządzenia z ustawą z 1927 roku.

W roku 1926 dało się zauważyć poprawę koniunktury i ożywienie gospodarcze. Wzrastała produkcja w przemyśle, rosło zapotrzebowanie na pracowników. To powodowało większą produkcję, większe przychody oraz wzrost zakupów na wsiach. Rola chłopów była teraz bardzo ważna. Teraz w wyniku zamachu stanu ufano obcemu kapitałowi. Prezydent, a był nim wtedy Mościcki (kierowany przez Piłsudskiego) rozporządził plan stabilizacyjny dla gospodarki kraju i doprowadził do umocnienia waluty polskiej, uporządkował obieg pieniężny, miał też wpływ na obcy kapitał w Polsce.

Został powołany do życia BBWR, czyli bezpartyjny blok współpracy z rządem. Powstał on dzięki sanacji. Walery Sławek stanął na jego czele. Do BBWR przystąpiła inteligencja, konserwatyści oraz inne ugrupowania i organizacje.

Blokiem opozycji centrolewu był skład następujący: "Piast", NRP, PPS, a także chadecja, "Wyzwolenie" (stronnictwo chłopskie). Centrolew w październiku 1926 roku podpisał dokument o wotum nieufności. Natomiast w kwietniu 1930 roku centrolew zażądał zwołania sejmu w sprawie wotum dla Walerego Sławka i jego rządów oraz rozpoczął walkę kryzysem. Zażądał również wystąpienia dotychczasowej dyktatury Józefa Piłsudskiego, dążąc do nawrotu demokracji. Kongres Obrony Prawa i Wolności Ludu zorganizowano w Krakowie. Natomiast w sierpniu Ignacy Mościcki postanowił rozwiązać sejm i senat.

W październiku 1930 roku odbyły się wybory, w których uczestniczyło 75 % obywateli, mających prawo głosu. Wzmocnienie leżało teraz po stronie endecji, zaś centrum z lewicą nie było na uprzywilejowanej pozycji. Wkrótce Piłsudski oddał stronnictwo premiera Waleremu Sławkowi. A Ignacy Mościcki powiedział, że za cel stawia sobie uchwalenie konstytucji RP. Autorytet J. Piłsudskiego przestał się teraz liczyć tak bardzo.

Pod koniec roku 1929 miał miejsce kryzys gospodarczy. Producenci zaczęli ograniczać zarówno inwestycję, jak i produkcje. Zmniejszyło się zapotrzebowanie na żywność, rynek wiejski tez uległ zmianie. Na dodatek wciąż wzrastało bezrobocie w mieście. Cena artykułu produkowanego znacznie spadła. Panowała nędza i głód w kraju. Przemysł zubożał. Płatniczy bilans pogorszył się w wyniku gwałtownego wycofania lokat kapitałowych z naszego państwa.

W kwietniu 23. 1935 roku I. Mościcki zgodził się podpisać tekst nowej konstytucji. Była ona dokumentem, ograniczającym swobodę obywatelską. A przede wszystkim konstytucja podkreślała wagę naszej ojczyzny. Władza w kraju miała być jednolita, niepodzielna i utrzymana w rękach prezydenta. Uprawnienia prezydenckie był dość szerokie, ponieważ to on mógł wybierać szefa rządu, tak samo, jak ministra, urzędnika jakiegokolwiek. Sejm i Senat tez były mu podległe, to w jego rękach leżała możliwość zwoływania i odwoływania, a także rozwiązywania parlamentu. Rola sejmu i senat była teraz bardzo ograniczona. Wybory na sejm miały być powszechne, równe i tajne, a prawo wyborcze mieli mieć dorośli powyżej 24 lat. Nieco rozszerzyły się uprawnienia Senackie.

Piłsudski zmarł w kolejną rocznicę przewrotu majowego, tj. 12 maja 1935 roku. Po tym przywódcy sanacji spotkali się, by się w różnych kwestiach naradzić. Tej specjalnej naradzie przewodniczył Ignacy Mościcki i premier Walery Sławek. Wówczas postanowili oni powierzyć funkcję inspektora sił zbrojnych generałowi Rydzowi-Śmigłemu.

W roku 1935 miały miejsce wybory, które odbyły się wedle nowej ordynacji. Tym razem obywatele nie mieli prawa zgłoszenia swego kandydata na posła. W takiej sytuacji endecja zadecydowała się zbojkotować wybory.

PPS też protestowała przeciw ordynacji. We wrześniu 1935 roku głosowano i wybory te zakończyły się fiaskiem dla rządów sanacyjnych. Mościcki nie chciał zrezygnować ze swego stanowiska. A Sławek odszedł od funkcji premiera. Utworzono dzięki Marianowi Zyndram-Kościałkowskiemu nowy rząd.

21 lutego 1937 roku została ogłoszona deklaracja programowa nowej partii o nazwie Obóz Zjednoczenia Narodowego (Ozon). Jego program oparty był na solidaryzmie i podkreślał on wagę państwa, znaczenie dobrej, silnej, odpowiedzialnej władzy. Mówił też o współpracy różnych ugrupowań społecznych. Uważał, iż kwestia przeludnieni wiosek jest bardzo istotna, tak samo zwracał uwagę na industrializację, oświatę, współżycie odmiennych narodowości.

Szefem Ozonu był płk Adam Koc, który był zwolennikiem rządów. Był on bliski ONR-Falangi i głosił hierarchiczność organizacji państwa. Wybory parlamentarne nastąpiły w październiku 1938 roku. Snacja znowu była popularna.

Wzięto się za poprawę gospodarki kraju, w związku z czym poprawiła się koniunktura. Znów mieliśmy na wsi rynek zbytu. Wzrastało zatrudnienie, tworzono coraz to nowe zakłady, a tym samym nowe miejsca pracy. Powstały między innymi elektrownie, zakłady chemiczne lub samolotowe.