Zamachowców z 9 thermidora 1794 r łączyło tylko jedno - strach przed jakobinami i Robespierrem. Dlatego 27 lipca 1794r. (9 thermidora roku II według nowego kalendarza) Konwent zdecydował się uderzyć w Jakobinów. Aresztowani zostali główni przywódcy Robespierre (szef Komitetu Ocalenia Publicznego), Saint Just i Caurtron. Wkrótce po aresztowaniu zostali osądzeni i skazani na śmierć na gilotynie. Na czele opozycji stali Joseph Fouche i Paul Barras. Od razu po przewrocie ujawniły się tarcia w koalicji thermidorian. Lewicowa mniejszość domagała się tylko kosmetycznych zmian, zaś większość, do tej pory zastraszona, żądała daleko idących zmian. Pierwszymi posunięciami nowej władzy było rozmontowanie starego ustroju. Służyć temu miało zamknięcie klubu jakobinów, decentralizacja władzy (głównie Komitetu Ocalenia Publicznego), ogłoszenie amnestii dla powstańców wandejskich i zwolenników monarchii. Nadal jedna panowały drożyzna i bieda, z którymi nowa władza nie potrafiła sobie poradzić inaczej jak tylko krwawymi pacyfikacjami demonstracji głodnych mieszkańców Paryża i prowincji. Równocześnie pracowano nad nową konstytucją, którą ostatecznie udał się uchwalić 22 VIII 1795 r. (5 fructidore'a roku III) Do największych zmian doszło we władzy wykonawczej, która zaczął sprawować Dyrektoriat złożony z 5 osób. Wprowadzono także dwuizbowy parlament (izba niższa - Rada Pięciuset i izba wyższa - Rada Starszych), który był wybierany w pośrednich (dwustopniowych) wyborach. Kolejne zmiany dotyczyły cenzusu majątkowego (bierne prawo wyborcze przypadło obywatelom, którzy mieli odpowiednio wysoki majątek). W historii Francji nastąpił nowy rozdział rozpoczęły się rządy Dyrektoriatu (1795- 1799) Nie udało się jednak poprawić sytuacji, zwłaszcza dużym problemem była galopująca inflacja, którą powodowały papierowe pieniądze drukowane bez pokrycia w towarze. Powodowało to wiele zamieszania i niepokojów społecznych. W tym czasie ma miejsce zaostrzenie konfliktu między Francją a Austrią. Do wojny przeciw Francji przyłącza się również Wielka Brytania i Rosja. Najsilniejsze państwa europejskie obawiają się radykalnych wpływów jakobinizmu oraz strategii polityki zagranicznej Francji, której najważniejsza składową jest stworzenie strefy buforowej złożonej z republik przyjaznych Francji, a oddzielających ją od wrogów. Wojna z Austria przebiega bardzo pomyślnie dla Dyrektoriatu, Francuzom udaje się przekroczyć Ren. Front włoski wydaje się być drugorzędny, a armia włoska najbardziej zdezorganizowana i bezużyteczna ze wszystkich. Na stanowisko dowódcy armii francuskiej w Północnych Włoszech zostaje wyznaczony młody oficer Napoleon Bonaparte. Udaje mu się w krótkim czasie przywrócić wojskom pełną sprawność bojową, a to pozwala pokonać Austriaków pod Lodi i 16 maja 1795 r wkroczyć do Mediolanu, potem zająć Niceę i Sabaudię. W Następnych dwóch latach po klęskach pod Arcole i Rivoli ostatecznie zostaje zawarty 17 X 1797r pokój francusko - austriacki w Campo Formio. Na mocy jego postanowień Austria utraciła swe posiadłości w Północnych Włoszech i Niderlandach (Belgię) w zamian otrzymała Wenecję. W tym czasie Bonaparte okryty sława zwycięzcy staje się niewygodny dla Dyrektoriatu i zostaje wysłany z misja do Egiptu, główne dlatego, że Egipt jest bardzo daleko od Paryża (oficjalnie ma za zadanie skrócić Francuzom drogę do Indii). Napoleon mimo zwycięstw (zdobycie Aleksandrii i Kairu) zostaje pokonany w bitwie morskiej pod Abu Kirem. Ostatecznie 22 VIII 1799 r. Napoleon wycofuje się z Egiptu. W tym czasie Dyrektoriat staje się coraz bardziej niepopularny, odżywają tendencje monarchistyczne z drugiej strony odbudowane zostaje stronnictwo jakobińskie. Napoleon wraca do Paryża i z pomocą brata udaje mu się wymusić na Radzie Starszych uznanie władzy trzech konsulów i faktycznie oddanie władzy w ręce Napoleona, dowódcy wojska Paryża (przewrót 9 brumaire'a roku VIII, czyli 9 listopada 1799r.)

Dla części historyków właśnie w tym momencie kończy się rewolucja francuska, historia zatoczyła pełne koło i Francja znów znalazła się pod dyktatorska władza jednego człowieka. Jednak zdobyczy rewolucji nie można było zmienić. Po pierwsze zniesiono ustrój feudalny - chłopi otrzymali ziemię na własność, po raz pierwszy wprowadzono swobodę wyznania, nietykalność osobistą i wolność słowa. Inne zdobycze to zmiana pośród rządzących: miejsce szlachty i arystokracji zajęła burżuazja. W wyniku rewolucji łatwiej można było awansować na przykład w wojsku (dostawało się wyższe stanowisko nie dzięki urodzeniu, a dzięki zasługom). Ważnym elementem jest wpływ, jaki miała rewolucja na państwa ościenne, zwłaszcza za sprawą Napoleona i jego podbojów. W czasie rewolucji narodził się projekt współczesnej trójkolorowej flagi Francji oraz hymnu -Marsylianki Nie można także zapominać o ujemnych elementach rewolucji takich jak terror, zniszczenie kraju, dóbr kultury, kościołów itp.