Zawarcie unii polsko - litewskiej i tym samym ochrzczenie Jagiełły i Litwy było podważeniem polityki Krzyżaków, którzy głosili pogląd że można to osiągnąć tylko siłą poprzez podbijanie takich państw. Dodatkowo unia stanowiła zagrożenie dla Krzyżaków. Wobec tego Krzyżacy głosili że chrzest Jagiełły był tylko pozorny i nie mogą zrezygnować z likwidacji pogaństwa na Litwie

Relacje polsko - krzyżackie w owym czasie były dość dobre, natomiast napięcia pojawiły się na Litwie. W 1409 roku na Żmudzi wybuchło antykrzyżackie powstanie, polscy posłowie na tyle niejasno przedstawili stanowisko polskiego króla w tym sporze że sprowokowali wielkiego mistrza zakonu krzyżackiego Ulricha von Jungingena do wypowiedzenia Polsce wojny. Jednak mimo to atak na ziemie dobrzyńską zaskoczył Polaków. Ziemia została przez Krzyżaków zajęta i zawarto rozejm do czerwca 1410 roku. W tym czasie oba wojska mogły się przygotować do wojny. 

W tym czasie Jagiełło wraz z księciem litewskim Witoldem opracowali plan uderzenia w samo serce państwa krzyżackiego - Malbork. Na początku lata plan został wprowadzony w życie. Zaskoczony tym posunięciem wielki mistrz zastąpił wojskom polsko - litewskim drogę na polu pod Grunwaldem 15 lipca 1410 roku. Bitwa ta była klęską armii krzyżackiej. Polacy i Litwini odnieśli zwycięztwo, a w bitwie zginął Ulrich von Jungingen.

W Toruniu 1 lutego 1411 roku zawarto pokój. Zgodnie z warunkami Polska odzyskała ziemię dobrzyńską, Krzyżacy mieli ustąpić ze Żmudzi. Krzyżacy wykupując jeńców zrujnowali swój majątek ihttps://www.bryk.pl/wypracowania/jezyk-polski/lektury/1012488-kartka-z-pamietnika-ani-z-zielonego-wzgorza.html po tej klęsce nie byli już w stanie odbudować swej potęgi. Natomiast pozycja Polski znacząco wzrosła na arenie międzynarodowej.

W 1411 roku Polska i Litwa rozpoczęły kolejną wojnę. Jednak Krzyżacy unikali zbrojnych starć, i wojna polegała głównie na obleganiu wybranych twierdz i miast. Kiedy Polakom i Litwinom zaczął grozić głód zawarto rozejm, a sama wojna nosi miano "wojny głodowej".