Mieszko I zmarł w 992 r. Wkrótce jego miejsce zajął jego najstarszy syn- Bolesław (rządy 992-1025 r.). Wygnał z kraju Odę, oraz swoich braci po czym objął samodzielne rządy. Nadano mu przydomek Chrobry, tzn. dzielny, walczmy. Na początku rządów utrzymywał on dobre stosunki z cesarstwem co potwierdził wysłaniem Ottonowi III posiłków na zbrojne wyprawy przeciwko Słowianom połabskim. Był on także wrogo nastawiony w stosunku do Czechów, którzy byli jego wrogami w sporze o Kraków. Wkrótce na swój dwór przyjął wygnanego z Czech praskiego biskupa Wojciecha Sławnikowica, który za sprawa panującego Bolesława Chrobrego został wyprawiony na północ do kraju Prusów gdzie miał szerzyć chrześcijaństwo, lecz został tam męczeńsko zamordowany z rąk pogan. Bolesław Chrobry usłyszawszy o tym fakcie postanowił wykupić ciało Wojciecha i uroczyście sprowadzić je do Gniezna. W 1000 r. sam cesarz odbył pielgrzymkę do grobu Wojciecha który został wcześniej ogłoszony świętym przez samego papieża. Wizyta cesarza została nazwana przez historyków Zjazdem Gnieźnieńskim, Otton III został z honorami przyjęty przez polan i podczas pobytu ogłosił powstanie polskiego arcybiskupstwa którego stolicą zostało Gniezno. W 1003 r. doszło do wojny z niemieckim księciem bawarskim Henrykiem II. Wojna ta zakończyła się w 1018 r. paktem pokojowym w Budziszynie. Ustalono tam, że Polska zatrzymuje Milsko i Łużyce. Ponad to Chrobry prowadził wiele wojen z Niemcami, Rusią i Czechami dzięki czemu poszerzył granice o Morawy, Milsko, Łużyce, Słowacje oraz Grody Czerwieńskie. W 1025 r. sam koronował się na króla Polski tuż przed swoją śmiercią co uczyniło go pierwszym królem w historii Polski. Możemy więc wywnioskować, że Bolesław Chrobry był królem walecznym, który zdobył wiele dla Polski, zadbał o chrześcijaństwo w Polsce i przy każdej możliwej okazji służył dla dobra Polski. 

Bolesław Śmiały (rządy 1058-1079 r.) zwany Szczodrym, po śmierci swego ojca Kazimierza Odnowiciela objał w Polsce tron (1058 r.) Podczas jego panowania aktywnie działał na rzecz wzmocnienia pozycji Polski oraz uniezależnienia jej od Cesarstwa. Dlatego też chciał pozyskać Ruś i Węgry. Utrzymywał przyjacielskie stosunki z Czechami o czym świadczy małżeństwo jego siostry Świętosławy z czeskim królem Świętosławem II. Stosunki te zostały zerwane już w 1069 r. kiedy to Bolesław przestał płacić trybut ze Śląska. W trakcie ataku na Czechy w 1072 roku Bolesław dokonał znacznych zniszczeń, a następnie poparł Sasów w ich buncie przeciwko cesarzowi. Możemy więc wywnioskować, że Bolesław Śmiały respektował “przekupione” sojusze i lubił walczyć co może znaczyć to, że chciał pozyskać jak największy teren dla Polski i zrobić ją potęgą z którą nikt nie chciałby się liczyć.

Bolesław Krzywousty (rządy 1102-1138 r.) Pochodził z dynastii Piastów, był synem Władysława I Hermana i Judyty czeskiej, córki króla Czech Wratysława II. Jego pierwsze lata panowania przypadają na trwanie wojny domowej (1102-1106 r.) ze Zbigniewem (nieślubne dziecko Władysława Hermana). Bolesław opowiadał się za silną władzą książęcą, natomiast Zbigniew miał zapewnić nowe uprawnienia najmożniejszym w kraju. Ostatecznie wojnę domową zwyciężył Krzywousty poparty przez większość możnych i rycerstwa, ponad to zjednoczył dzielnice, które przypadały Zbigniewowi (Kujawy i Wielkopolskę). Unormował on relacje z Czechami. Podbite przez niego tereny uległy chrystianizacji. Przez swoje panowanie pokazał jak duże znaczenie ma dla niego religia chrześcijańska i kto wie, czy gdyby nie Bolesław Krzywousty, Polska nie byłaby tak wierząca jak dziś?