W okresie XI-XII wieku, gdy nastąpił rozkwit pełnego średniowiecza, ukształtowała się kultura w formie kultury uniwersalnej. Cechowała ją powszechność - była dla wszystkich oraz brak kultur narodowych. Jeden, ten sam światopogląd, czyli mentalność chrześcijańska (walka dobra ze złem, wierzono w życie wieczne). Ogólnoobowiązujący język był językiem łacińskim. Oznaczało to, że wszędzie czytano po łacinie, dyskutowano, pisano itp. Cała Europa posługiwała się kalendarzem chrześcijańskim. Panował teocentryzm - Bóg w centrum zainteresowań. Istniało także jednolite szkolnictwo. Największymi ośrodkami kultury klasztory. Zaczęły powstawać uniwersytety. Wszystko i wszędzie takie samo.