Komunizm Komunizm rewolucyjna ideologia klasy robotniczej głosząca program całkowitego zniesienia prywatnej własności, obalenia kapitalizmu, zbudowania społeczeństwa bezklasowego. Także ustrój ... Czytaj dalej Słownik historyczny opanował sporą część państw wschodniej i południowej Europy. Polska, jak i Jugosławia również znalazły się pod panowaniem komunistów. Już od dłuższego czasu na terenach Polski i Jugosławii działały organizacje, mające na celu szerzyć ideologie komunistyczne. Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich zdominował właśnie tę część Europy, a wraz z dominacją wprowadził swoją politykę pro komunistyczną. Mocarstwa zachodnie patrzyły "z przymrużeniem oka" na takie postępowania i podział Europy. O kształcie powojennego świata zadecydowały przecież konferencje w Jałcie, w Teheranie i Poczdamie, oddając ziemie Polski pod zwierzchność Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich. Stąd Polska Polska Rzeczpospolita Polska. Państwo położone w środkowej Europie nad Morzem Bałtyckim. Powierzchnia 312 685 km2. Liczba ludności 38 641 tys. (2001 r.). Stolica Warszawa. Język urzędowy polski. ... Czytaj dalej Słownik geograficzny powojenna, tak jak i Jugosławia znalazły się we władaniu komunistów.

Dlatego, że Polska powojenna znalazła się pod władzą komunistów, a nie rządu , który przebywał na emigracji w Londynie, granice Polski ukształtowały się zupełnie inaczej niż po 1939 roku, co przyczyniło się też do masowych przesiedleń ludności. Sytuacja Jugosławii wyglądała trochę inaczej niż sytuacja Polski. Można było co prawda zauważyć podobieństwa, ale też spore różnice. W Wielkiej Brytanii, a ściślej mówiąc w Londynie znajdował się również rząd emigracyjny Jugosławii. Także król jugosłowiański tam przebywał. Różnicą natomiast była walka komunistów o władzę. Wzorem do naśladowania w walce z komunizmem była właśnie Jugosławia. Armia partyzancka w tym kraju była dobrze rozwinięta, zaś dowodził jej Josip Broz-Tito, dzięki któremu udało się wyzwolić sporą część kraju spod okupacji hitlerowskiej. Marszałek Tito miał tez po swojej stronie mocarstwa zachodnie, które początkowo udzielały poparcia. Nie chcąc by Jugosławię zdominowali komuniści, mocarstwa zaproponowały utworzenie rządu koalicyjnego z demokratami i wspomnianymi już komunistami. W związku z tym, powstał 7 lipca 1945 roku Rząd Tymczasowy Demokratycznej Federacyjnej Jugosławii. Rządowi temu, tak jak i wcześniej armii, dowodził Josip Broz-Tito, który zlikwidował opozycję w swoim rodzimym kraju. Skutkiem tych jego poczynań antykomunistycznych były wybory do Konstytuanty (w języku jugosłowiańskim - Skupsztina Ustawodawcza), odbywające się w listopadzie 1945 roku. Front Ludowy stanowili komuniści, którzy otrzymali 90 % głosów. Dnia 29 listopada Jugosławię proklamowano na sześć państw. 31 stycznia 1946 roku została uchwalona konstytucja na wzór konstytucji radzieckiej z 1936 roku.

W Polsce, na wzór Jugosławii został utworzony także rząd koalicyjny w wyniku reorganizacji Rządu Tymczasowego ze Stanisławem Mikołajczykiem na czele, na co nie chciał się zgodzić J. Stalin. Spór jednak załagodzono za sprawą Churchilla, więc Mikołajczyk mógł dalej działać politycznie i tworzyć nowy rząd, akceptując tym samym porozumienie w Jałcie. "Proces szesnastu" jest ważnym elementem odbudowy państwa polskiego, ponieważ osądzono szesnastu członków podziemi. Zadaniem ważkim dla tego procesu było odkrycie kto tak na prawdę rządzi światem. Pokazywano demonstracyjnie wyroki, a z tych szesnastu skazanych, trzech uniewinniono. Do życia został powołany TRJN Trjn Tymczasowy Rząd Jedności Narodowej. Oficjalnie został utworzony 28 VI 1945 r., a jego premierem został Edward Osóbka-Morawski. Tworzyli go głównie podstawieni przez Stalina polscy ... Czytaj dalej Słownik historyczny z dniem 26 czerwca 1945 roku. Chwile później zaakceptowali go Francuzi, bo dnia 5 lipca 1945 r., następnie Amerykanie i Anglicy. TRJN z czasem stało się jedyną, legalną władzą w Polsce. Rząd Tomasza Arciszewskiego został poinformowany o tym, iż Wielka Brytania przestanie popierać jego politykę, co pozwoliło na zmianę działań rządu. Pierwsze lata powojenne to  czas Czas jedna z podstawowych (obok przestrzeni) kategorii organizujących świat przedstawiony w dziele literackim. Porządkuje ona zdarzenia pod względem chronologicznym na różnych poziomach utworu, np. ... Czytaj dalej Słownik terminów literackich ugruntowania władzy komunizmu. Likwidowano co jakiś czas opozycjonistów. Skutecznym przyrządem walki były bezwzględne służby bezpieczeństwa: wojsko, milicja obywatelska, ORMO. Z partii politycznych usuwano wrogów, pozostawiając pod pozorem demokracji, uzależnione od siebie jednostki. Partią przywódczą była oczywiście partia komunistyczna PZPR, powstała z Polskiej Partii Robotniczej i Polskiej Partii Socjalistycznej. Ponadto, komuniści stosowali też inne rodzaje fikcji. Na pewno fikcyjne były wybory do sejmu oraz referendum Referendum powszechne głosowanie w ważnej sprawie dotyczącej państwa lub jego obywateli. Biorą w nim udział wszyscy obywatele posiadający czynne prawa wyborcze. Umożliwia bezpośrednie wypowiedzenia ... Czytaj dalej Słownik historyczny z 30 czerwca 1946 roku. W referendum tym , Polacy mieli wyrazić poparcie dla rządzących, odpowiadając trzy Trzy Trójka symbolizuje Boga, bóstwo, świętość, trójcę, sacrum, harmonię, siłę, Słońce, owocowanie, wzrost, rozwój, medytację, szczęście, świadomość.
W różnych kulturach liczbę ...
Czytaj dalej Słownik symboli literackich
razy "tak", do czego namawiały partie komunistyczne PPR, PPS, SD oraz SL. Partią o odmiennym programie było PSL, ze Stanisławem Mikołajczykiem na czele. PSL namawiało społeczność do oddania dwóch głosów na "tak"(w drugimi trzecim pytaniu), a konspiracyjne WiN- 1 raz "tak" na trzecie pyt., zaś NZS, negowało kategorycznie odpowiedź "tak", na którekolwiek z pytań. Owe pytania dotyczyły zniesienia senatu, kontynuacji reform gospodarczych i społecznych, a także akceptacji granicy zachodniej na Odrze i Nysie. Referendum to, jak i wybory do sejmu następujące po nim, jak też kolejne głosowania były po prostu fałszowane. Najprawdopodobniej odpowiedzi "tak" na pierwsze pytanie udzieliło 27 %, na drugie 42 %, zaś na trzecie 67 %.

Kolejnym krokiem komunistów, wcielania ich władzy w życie były wolne wybory, stanowiące z resztą zapowiedź konferencji w Jałcie. Wolne, czy demokratyczne to te wybory były tylko i wyłącznie z nazwy. Bowiem blok wyborczy składał się z partii komunistycznych jedynie. A były to: SD, które w wyborach z 19 stycznia 1947 roku uzyskało 80 % głosów, PSL otrzymało 10 %, a PSL -3, 5 %. Te wybory też oczywiście były sfałszowane. W związku z tym komuniści "wygrali wybory", utrwalając swą władzę, jak to wcześniej zrobili w Jugosławii.

Zakończenie umacniania władzy komunistycznej w Polsce wiąże się z nadaniem konstytucji w dniu 22lipca 1956 roku. Tak, jak i w Jugosławii, była ona wzorowana na konstytucji ZSRR, zaś poprawki osobiście wniósł do niej Stalin. To w tej konstytucji była zapisana nazwa Polski, jako Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej, a ustrój to demokracja ludowa. Zamiast podziału władzy na ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą, konstytucja wprowadzała grupy organów władzy państwowej - jednoizbowy Sejm, Rada Państwowa na wzór tej z Rosji. Administrację państwową stanowiła Rada Ministrów. Zniesiono również stanowisko prezydenta kraju, a zapisy ustawy był bardzo niezrozumiałe, co było działaniem celowym komunistów. Konstytucję rzeczpospolitej Ludowej zmieniono w 1976 r. ponieważ wprowadzono dodatkowe zapisy o socjalistycznym charakterze kraju, dowódczej roli PZPR, a także przyjaźni z ZSRR.

Polityka władz Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej, mimo, że stosowała przemoc i terror napotykała się wciąż na opór. Podobnie działo się w Jugosławii. W Polsce instytucją , która odegrała doniosłą rolę w oporze przeciw komunistom, był Kościół Katolicki, wraz z prymasem Stefanem Wyszyńskim na czele. Był on więziony w latach 1953-1956. Komuniści nagminnie więzili wtedy społeczność polską, bezpodstawnie tych, którzy publicznie wyrażali się o złej sytuacji w kraju. Okazją do konfrontacji był jubileusz tysiąclecia w 1966 roku, dla Kościoła chrztu Polski, dla władz państwowych powstanie państwa polskiego. Fundamentalnym wydarzeniem, i to nie tylko dla życia religijnego, był wybór Polaka na papieża w roku 1978, nieżyjącego już Ojca Świętego Jana Pawła II. Ten wybór niemożliwe, żeby nie miał wpływu na upadek komunizmu w Polsce.

Jak widać z dotychczasowych rozważań komuniści zdobywali władzę, czy to w Polsce, czy w Jugosławii terrorem, kłamstwem i obłudą. Nie była to legalna i uczciwa walka. W naszym państwie istniał tzw. Mały kodeks Karny, na mocy którego więziono lub w inny surowy sposób karano przejawy niechęci do władzy ludowej. W więzieniu można było spędzić za nic od roku do dziesięciu lat. Doszło również do przemocy, a najbardziej znany akt bezprawia to morderstwo ponad 40 Żydów w Kielcach. Zamordowano między innymi doktora Kahanę, przywódcę Komitetu Żydowskiego. Powody były nie prawdziwe, ponieważ Żydzi mieli niby porwać dziewięcioletniego chłopczyka Henryka Błaszczyka, a tak na prawdę chłopiec nie poinformował rodziców, iż poszedł do ciotki. Następnie zeznał, iż był więziony w piwnicy przez Żydów. Tylko, że okazało się, iż w budynku, w którym mieszkał oskarżony Żyd- K. Singer, piwnic po prostu nie było. Łapanka, terror, przemoc zupełnie bezpodstawnie.

Komuniści głosili hasła kolektywu rolnictwa i nacjonalizacji przemysłu. W związku z tym, gospodarka PRL, czy Jugosławii, miała podążać na wzór ZSRR poprzez socjalizm do komunizmu. Początkiem tego procesu były reformy gospodarczo-społeczne w pierwszych latach władzy komunistów. W wyniku reformy rolnej z 6 września 1946 roku, tworzono małe gospodarstwa chłopskie, a później PGR-y, czyli Państwowe Gospodarstwa Rolne. Te przemiany były niczym w porównaniu z kolektywizacją wsi na sowieckiej. Na działania władzy komunistycznej mniej oporny był przemysł upaństwowiony na mocy ustawy z dnia 3 stycznia 1946 roku o nacjonalizacji.

W Jugosławii wszelkie rządy objął Tito, ale jego działanie nie podobały się Sowietom. Miał on bowiem swój własny program na odbudowę kraju w duchu socjalistycznym, różnym od tego, jakiego chciałyby władze z Moskwy. A że ten jugosłowiański przywódca przychylnie patrzył na politykę Georgija Dymitrowa, to gorzej Stalin patrzył na niego. Z tym Georgijem Dymitrowem, to było tak, że będąc bułgarskim dyktatorem, ogłosił w 1948 roku projekt utworzenia federacji państw. Do tej federacji miały wejść: Bułgaria, Jugosławia, Rumunia, Albania, bardzo możliwe, ze też i Polska oraz Czechosłowacja. Obawiając się dążenia do zrealizowania projektu, najprawdopodobniej zamordowano, go. Mówiono, ze zmarł nagle w kurorcie radzieckim, ale łatwo się domyśleć, że to nieprawda. Stalin obawiał się, że Tito może pójść śladem tego bułgarskiego polityka. Poza tym, ten Jugosłowianin podjął decyzję wyrzucenia radzieckich ekspertów ze swego kraju. Wiedział on, iż jego każdy krok polityczny jest śledzony, a następnie raportowany do Moskwy. To z Kominformu poznał metody pracy komunistów. Tito był zwolennikiem komunizmu, ale mimo, to doszło do konfliktu na linii Josipa Broz-Tito kontra Stalin.

Wkrótce zaczęto krytykować komunistów z Jugosławii, za to, iż popełniają "błędy i odstępstwa od marksizmu i leninizmu". Josipa Broz-Tito obrzucono epitetami faszysty i zbrodniarza. Władza Moskwy nie pozwoliła też, by państwa takie jak Albania, czy  Rumunia Rumunia Republika Rumunii. Państwo leżące w południowo-wschodniej Europie nad Morzem Czarnym. Powierzchnia 237 500 km2. Liczba ludności 22 408 tys. (2001 r.). Stolica Bukareszt. Język urzędowy ... Czytaj dalej Słownik geograficzny pozostawały w dawnych korelacjach z Jugosławią. Doprowadziło to do zmiany w rządach Tita. Dotychczas zmierzał on do zmiany państwa w przywódcę innych krajów socjalistycznych. Zmianie musiała też ulec polityka gospodarcza, przez co wprowadzono reformy. Zatrzymano kolektywizację rolnictwa, przez co  ludzie Ludzie J. R. R. Tolkien Hobbit, czyli tam i z powrotem, bohater zbiorowy; ludzie Trzeciej Epoki są zupełnie podobni do ludzi współczesnych. Tak jak dzisiaj zdarzają się wśród nich postacie ... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - gimnazjum mogli wystąpić ze spółdzielni i działać na własną rękę. Reformy te miały charakter liberalny, w ogromnym stopniu nie przypominały wcześniejszego ustroju. Uchwalono też nową konstytucję w roku 1953 roku. Alienacja Jugosławii była powodem nie zaproszenia jej RPWG. Mimo, że RPWG

była organizacją socjalistyczną, mającą na celu dbanie o interesy gospodarcze socjalistów i komunistów. Była to organizacja międzynarodowa, ponieważ jej członkami były również kraje poza europejskie. Do RPWG w późniejszym czasie jej rozwoju, dołączyła Kuba Kuba Republika Kuby. Państwo wyspiarskie położone na Morzu Karaibskim na południe od półwyspu Floryda. W jej skład wchodzą wyspy: Kuba, Juventud oraz około 1600 mniejszych wysepek. Powierzchnia ... Czytaj dalej Słownik geograficzny Wietnam Wietnam Socjalistyczna Republika Wietnamu. Państwo położone w południowo-wschodniej Azji na Półwyspie Indochińskim, nad Morzem Południowochińskim. Powierzchnia 331 111 km2. Liczba ludności 79 175 ... Czytaj dalej Słownik geograficzny oraz Mongolia. W związku z powyższa sytuacją, Jugosławii nie pozostawało nic innego, jak spróbować zacząć współdziałać z Zachodem. Udało jej się dość szybko podpisać w 1948 r. układ, związany z gospodarką ze Stanami Zjednoczonymi i Anglią, będąc częściowo objęta planem Marshalla. Tym bardziej nie spodobało się to Stalinowi. Jugosławia nadal, nie bacząc na Stalina wchodziła w układy z innymi państwami, np. w sierpniu 1954 r. weszła z Grecją i Turcją w Pakt Bałkański, co mogło powodować wejście w strefę NATO. Stalin, mówi się, że miał niepohamowaną ochotę na interwencję militarną w Jugosławii, ale w końcu nie dokonał tego. Wraz z jego śmiercią dużo się zmieniło w stosunkach Jugosławii z innymi komunistycznymi krajami. Ta niechęć Stalina najprawdopodobniej wynikała z zazdrości o Tito, w którym mógł widzieć konkurenta. Ale tak, jak już wcześniej napisałam, wraz ze śmiercią Stalina stosunki Jugosławii z blokiem komunistycznym uległy normalizacji, a odwiedzający Jugosławię Nikita Chruszczow i Bułganin ubolewali nad takim stanem rzeczy.

W Polsce walka z komunistyczną władzą miłą inny wymiar niż w Jugosławii. Nie było u nas przywódcy na wzór Josipa Broz-Tito. Okres umacniania władzy komunistów, zakończony przyjęciem konstytucji w 1952 roku, przypadał na okres stalinizmu, reprezentowanego w Polsce przez komunistę Bolesława Bieruta. Wówczas instrumentem władzy była milicja obywatelska i ORMO. Zmieniono wtedy system partyjny. Bierut był w pewnym czasie prezydentem, sprawował też funkcję premiera, a także sekretarza PZPR. W 1956 roku zmarł on, a wraz z jego śmiercią pojawiły się nadzieje społeczeństwa na zmiany w naszym kraju. Był to czas tzw., "przełomu październikowego". W naszym kraju obowiązywał terror i gospodarka nakazowo-rozdzielcza. Z AK-owców szydzono i nazwano ich "zaplutym karłem reakcji". Mówiono fałszywie, że AK nie ma żadnych zasług w walce z odzyskaniem niepodległości, obrzucano przezwiskami faszystów. W Polsce w owym czasie nastąpiła reforma wojskowości. Ówczesny minister obrony narodowej Rokossowki, powiązał wojsk z partią, by móc przeprowadzić czystkę wśród oficerów. Oficerowie mieli nie tylko pełnić swe obowiązki na wzór wojskowych w ZSRR, ale bardzo często zamieniani byli na oficerów sowieckich. Armia polska została zwiększona. Do wojska wdrażana była młodzież w wieku od 16 do 21 roku życia. Następcą Bolesłąwa Bieruta został Władysław Gomółka, który mimo rozpoczęcia swych rządów hasłami liberalnymi, był jednak zwolennikiem metod politycznych swych poprzedników. Z propagowania haseł liberalistycznych szybko zrezygnował, by pokazać swoje prawdziwe oblicze. Na skutek poważnie podważających władzę komunistów wystąpień społeczeństwa musiał on odejść od władzy. Dominowały hasła wówczas komunistyczne o pracy: "przodownicy pracy", przez co ludzie harowali wyrabiając 200% normy, albo i nawet 300 %.Jego miejsce zajął Edward Gierek, nowy przywódca PZPR. Odpowiednikiem PZPR dla ludzi ze wsi był ZSL, zaś dla rzemieślników SD. Na kształt tej polityki wpływał fakt braku suwerenności i uzależnienie od ZSRR.

Młodzi ludzie brali udział w różnych organizacjach, np. we Związku Młodzieży Polskiej, której celem było wzmocnienie władzy demokracji ludowej. Cenzura w Polsce w owych czasach to też coś, co godne jest potępienia, ale niestety istniało. W roku 1945 powstał Główny Urząd Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk. W roku 1948 upaństwowiono wszelkie wydawnictwa, by ułatwić sobie w ten sposób kontrolę nad publikacjami. Ponadto, wprowadzono industrializację. Polska gospodarka z czasach PRL była podporządkowana realizacji kolejnych planów gospodarczych ( plan Plan obraz niewielkiego obszaru Ziemi (np. miasta) wykonany na płaszczyźnie za pomocą kartograficznych symboli. Przy konstrukcji planów nie uwzględnia się krzywizny Ziemi, ponieważ ... Czytaj dalej Słownik geograficzny 3-letni 1947-1949, plan 6-letni 1950-1955, następnie plany pięcioletnie), przygotowanych przez specjalny urząd centralnego planowania. Również realizowano upaństwowienie handlu, chcąc zreformować do końca gospodarkę. Był to właśnie plan sześcioletni. Opierając się na przemyśle zbrojeniowym były pomysły industrializacji kraju. W tamtych czasach powstało wiele hut, stoczni, co doprowadziło do tego, iż Polska stała się państwem przemysłowo-rolniczym. Władze ludowe starały się zmniejszyć panujący powszechnie analfabetyzm. W kulturze, sztuce zachował się po dzień dzisiejszy dominujący wówczas socrealizm. Zwykle dotyczył on proletariuszy, stąd charakterystyczne symbole tamtych lat: sierp i młot. Chłopi awansowali społecznie. Polskie kino w tym czasie można stwierdzić , że w ogóle się nie rozwijało. W kinie oglądano jedynie jakieś filmy wątpliwej jakości, nawet nie można było sobie obejrzeć progresywnych filmów z Zachodu. Jeśli chodzi o miejsca kształcenia, to powstawały instytuty, w których uczyła się kadra urzędnicza i intelektualiści podatni na wpływy komunistów. Najbardziej zdeformowano nauki humanistyczne, mam tu na myśli historię Polski, zakłamaną, wypaczoną. Kościół w tym czasie też musiał wiele przejść. Działano zgodnie z powiedzeniem: "wskaż mi księdza, a ja znajdę na niego paragraf". Również wśród kleru poszukiwano tajnych działaczy. Zamykano w owym czasie seminaria, szpitale należące do Kościoła, tak samo jak i zakłady opiekuńcze. Nie można było wtedy budować kościołów. Kradziono dobra kościelne. Przejęto działalność "Caritas". Porozumienia miedzy kościołem a władzą państwową nastąpiło w roku 1950. W wyniku czego, Kościół uznał tę władzę, uzyskując w zamian prawo do nauczania religii w szkołach. Z dnia 22 lipca 1952 roku pochodzi konstytucja PRL, w której to zostało wszystko zapisane, jaki ma być ustrój, kto ma rządzić państwem (bo nie prezydent, ponieważ konstytucja znosiła ten urząd) etc. Zniesiono Senat, pozostawiając Sejm i Radę Państwa. Miłą ona możliwość zwoływania Sejmu, wprowadzaniu stanu wojennego w kraju, ustalania daty wyborów do Sejmu. Polska Rzeczpospolita Ludowa była członkiem Układu Warszawskiego z 1955 roku, utworzonego sojuszu wojskowego państw bloku komunistycznego. W takiej roli Polska wystąpiła w 1968 r. przeciw wyłamującej się przeciw komunizmowi Czechosłowacji. Wysłała tam wojska i przyczyniła się tym samym do stłumienia praskiej wiosny. W stosunkach z Zachodem władze Polski dążyły do uznania granicy na Odrze i Nysie, co stało się na mocy układu z NRD z 6 lipca 1950 roku podpisanego w Zgorzelcu oraz porozumienia z RFN z 7 grudnia 1970 roku.

Schyłkowi dekady E. Gierka towarzyszyło załamanie gospodarki i częste strajki. Niewydolność Polski Ludowej stawała się jasna. Władza była coraz słabsza nie miała oparcia w społeczeństwie, ulegała protestującym. Takie postępowanie doprowadziło do głębokiego kryzysu gospodarczego. Mówiąc pokrótce, komunizm upadał. W sytuacji, gdy  monopol Monopol zrzeszenie przedsiębiorstw skupiające całość lub większość produkcji jednej gałęzi gospodarki.
Czytaj dalej Słownik historyczny
na władzę zaczął się wymykać spod kontroli komunistów, strajki na Wybrzeżu w 1980 roku doprowadziły do uznania przez nich opozycji zorganizowanej "Solidarności", co zapoczątkowało upadek komunizmu i początek III Rzeczypospolitej Polskiej.

Podsumowując: w całym tym akcie terroru, przejmowania władzy w tych krajach, tj. w Polsce i Jugosławii można zauważyć wiele podobieństw, ale i wiele różnic. Pewne jest to, że oba te państwa znalazły się pod wpływami rządów ZSRR Nie obawiały się represji, byleby tylko dojść do władzy. Zarówno w Polsce, jak i w Jugosławii fałszowano dokumenty, fałszowano wybory. Aczkolwiek, drogi tych państw rozeszły się w roku 1948, kiedy to w Jugosławii władzę przejął Josip Broz-Tito, nie słuchający Józefa Stalina, no i Polska, która przeciwnie - słuchała nakazów ZSRR. Tito to zagorzały komunista z własną koncepcją świata komunistycznego, niezależnego od władz Moskwy. Starał się prowadzić interesy niezależnie od Kremla. Poza tym, sytuacja w samym państwie jugosłowiańskim wyglądała odmiennie niż w Polsce. Josip Broz-Tito miał ewidentne poparcie wśród ludności, zaś w Polsce nie było takiego lidera, który miałby tylu zwolenników, co Tito. Ponadto, Jugosławia dzięki polityce Tita otrzymywała od krajów z Zachodu pomoc materialną. Jego polityka, zwana "jugosłowiańską drogą do socjalizmu" miła wśród rodaków zrozumiałe poparcie. W Polsce wyglądało to zupełnie inaczej, ZSRR dyktowało warunki jakiekolwiek, nawet jeszcze po śmierci J. Stalina Polska pozostawała pod wpływami Kremla. Tylko Jugosławia była w stanie zerwać układy z ZSRR. Ta sytuacja zaważyła na dalszej polityce obydwu tych krajów, Jugosławii i Polski.