Od dnia 1 stycznia 1999 roku obowiązuje w Polsce tzw. nowy podział administracyjny. Kraj został podzielony na: 16 województw (dolnośląskie, kujawsko-pomorskie, lubelskie, lubuskie, łódzkie, małopolskie, mazowieckie, opolskie, podkarpackie, podlaskie, pomorskie, śląskie, świętokrzyskie, warmińsko-mazurskie, wielkopolskie, zachodniopomorskie), 314 powiatów ziemskich (po korektach wprowadzonych w życie 1 stycznia 2002 roku i w 2005 roku), 65 powiatów grodzkich (czyli miast na prawach powiatu) i 2478 gmin (łącznie z miastami na prawach powiatu). Jednakże od II wojny światowej kilkakrotnie następowała zmiana podziału terytorialnego.

1 stycznia 1946 roku Polska została podzielona na 14 województw. Drugim szczeblem administracyjnym były powiaty, trzecim zaś miasta oraz gminy. Zmiana miała miejsce już w czerwcu 1950 roku - zwiększono wtedy liczbę województw do 17. Następnie, w styczniu 1955 roku zniesione zostały gminy, w których miejsce utworzono gromady. Jednakże w roku 1973 powrócono do podziału na gminy.

Największa reforma nastąpiła w styczniu 1975 roku. Wprowadzony został dwuszczeblowy podział administracyjny: powołano 49 województw, w tym 3 o specjalnym statusie - warszawskie (jako stołeczne) oraz łódzkie i krakowskie (oba jako miejskie). Drugim szczeblem były gminy. Ten właśnie podział został zmieniony z dniem 1 stycznia 1999 roku.