Cyberiada - geneza i gatunek utworu
„Cyberiada” powstała w latach 1957–1965, a w formie książkowej ukazała się w 1965 roku. Najstarsze opowiadania, które weszły w skład "Cyberiady", ukazały się pierwotnie w zbiorze "Bajki robotów" (1964).
Lem napisał ją w okresie, gdy był już uznanym autorem literatury science fiction („Solaris”, „Eden”), ale chciał stworzyć dzieło o bardziej filozoficznym i humorystycznym charakterze. Inspiracją była jego fascynacja nauką, matematyką, cybernetyką i logiką, a zarazem krytyczny stosunek do ślepej wiary w postęp techniczny.
Utwór powstał także jako aluzja do współczesnego świata ludzi: biurokratycznego, zmechanizowanego i pozbawionego refleksji moralnej. „Cyberiada” to zbiór opowiadań fantastycznonaukowych połączonych postaciami konstruktorów Trurla i Klapaucjusza. Dzieło ma formę cyklu filozoficznych bajek lub przypowieści science fiction. Łączy elementy baśni, satyry, groteski i moralitetu. Gatunkowo to bajka filozoficzna o charakterze parabolicznym. Posługuje się humorem i absurdem, by mówić o poważnych problemach: etyce nauki, odpowiedzialności, naturze dobra i zła
