Jesienna miłość - geneza i gatunek utworu
Powieść „Jesienna miłość” została napisana przez Nicholasa Sparksa, amerykańskiego autora znanego z tworzenia emocjonalnych historii o miłości, wierze i ludzkiej przemianie. Inspiracją do jej powstania była prawdziwa historia siostry pisarza, Danielle Sparks Lewis, która w młodości zachorowała na nowotwór i mimo cierpienia pozostała osobą pogodną, pełną wiary i dobroci. Sparks poświęcił jej tę powieść, chcąc uczcić jej pamięć i ukazać siłę miłości silniejszej niż śmierć.
„Jesienna miłość” to powieść obyczajowa z elementami romansu i refleksji religijnej. Ma również cechy powieści psychologicznej, ponieważ przedstawia wewnętrzną przemianę głównego bohatera, jego emocje, dojrzewanie i rozwój moralny. Utwór można również zaliczyć do literatury młodzieżowej, gdyż porusza problemy typowe dla wieku dorastania: poszukiwanie sensu, pierwsza miłość, przyjaźń i odpowiedzialność za drugiego człowieka.
Powieść Sparksa łączy w sobie motywy romantyczne, moralne i religijne, a jej ton jest refleksyjny i melancholijny. Tytułowa „jesienna miłość” symbolizuje krótkotrwałe, ale piękne uczucie, które dojrzewa w cieniu przemijania, pozostawiając po sobie trwały ślad w sercu bohatera.
