Jesienna miłość - streszczenie szczegółowe

Prolog 

Narrator i zarazem bohater opowieści postanawia opisać przeżycie z młodości, które odmieniło jego życie i w jakimś stopniu naznaczyło całe miasteczko Beaufort. Podkreśla różnicę czasu między wspomnieniami a teraźniejszością, ponieważ ma dziś 57 lat, a opisywane zdarzenia przeżył jako siedemnastolatek w klasie maturalnej. Zapowiada historię nie o jednorazowym epizodzie, lecz o ciągu wydarzeń, które przemieniły jego charakter, relacje i wiarę. 

Rozdział 1 

Akcja rozpoczyna się w 1958 roku w nadmorskim Beaufort w Karolinie Północnej, gdzie Landon Carter przedstawia obyczaje małej społeczności i dawny konflikt między jego rodziną a pastorem Hegbertem Sullivanem. Pastor jako młody chłopak pracował u dziadka Landona, który wzbogacał się bez skrupułów kosztem innych. Po odejściu z pracy Hegbert został duchownym i w kazaniach piętnował wyzysk i cudzołóstwo, co miejscowe dzieci obracały w złośliwe docinki. 

Ojciec Landona, Worth Carter, jest kongresmanem nieobecnym w domu przez większą część roku, przez co syn nie ma z nim bliskiej więzi. Matka prowadzi dom i stara się łagodzić napięcia. 

Pastor napisał sztukę „Wigilijny anioł” jako pobożną kontrę wobec „Opowieści wigilijnej” Dickensa. Przedstawienie opowiada o wdowcu Tomie Thorntonie, o córce marzącej o pozytywce z aniołem, o spotkaniu tajemniczej kobiety w Wigilię i o gestach miłosierdzia wobec ubogich, które prowadzą do cudu z pozytywką. Inspiracją była osobista tragedia Hegberta, ponieważ jego żona zmarła przy porodzie Jamie, a on sam wychował córkę i nie pogodził się z utratą żony. 

W nowym roku szkolnym Landon zapisuje się na dramat, licząc na lekki przedmiot. Zauważa Jamie Sullivan, która ma zagrać anioła. Dziewczyna jest skromna, zawsze z Biblią, niemodnie ubrana, łagodna i pomocna, szanowana przez dorosłych, ignorowana przez rówieśników. Tym razem przyciąga wzrok Landona, który po raz pierwszy widzi w niej coś więcej niż kolejną dziewczynę ze szkoły. 

Rozdział 2 

Landon planuje studia w Chapel Hill, choć ojciec naciska na Harvard lub Princeton. By poprawić życiorys, startuje w wyborach na przewodniczącego samorządu i wygrywa, co zobowiązuje go do organizacji balu. Nie ma partnerki, a jego była dziewczyna Angela chodzi już z Lewem. Gdy wszyscy mają pary, zostaje tylko Jamie. 

Chłopak odwiedza ją na werandzie pod nieobecność ojca, pyta o wizytę w sierocińcu, a słyszy, że była u lekarza. Prosi, by poszła z nim na bal. Jamie wstępnie się zgadza, lecz stawia warunek: nigdy się we mnie nie zakochaj. Landon odbiera to z rozbawieniem i jako formalność. 

Rozdział 3 

Landon martwi się o wygląd Jamie i chłodny odbiór wśród rówieśników. Odmawia prośbie przyjaciela Erica o zamianę partnerek, bo nie chce narażać Jamie na przykrość. 

Przed balem pastor rozmawia z Landonem surowo i rzeczowo, pytając dlaczego zaprosił jego córkę. Gdy pojawia się Jamie w nowej białej bluzce i niebieskiej spódnicy, z tym samym skromnym kokiem, chłopak uspokaja się i nabiera szacunku dla jej prostoty. 

W trakcie balu pojawia się Angela z Lewem, narasta napięcie, które Jamie rozbraja szczerością i spokojem. Później pomaga Angeli w toalecie i z Landonem sprząta bałagan, po czym dziękuje mu za najpiękniejszy wieczór, a on czuje zaskoczenie i zawstydzenie własnymi uprzedzeniami. 

Rozdział 4 

Po balu Landon wraca do kolegów i szkolnej rutyny, jednak Jamie stale wraca w myślach. Odbiera telefon z prośbą o spotkanie. Na werandzie Jamie prosi, by zagrał Toma Thorntona w „Wigilijnym aniele”, tłumaczy wagę spektaklu dla jej ojca i ryzyko kompromitacji w razie słabszej obsady. Landon ulega prośbie, bierze odpowiedzialność za codzienne próby. 

Rozdział 5 

Na początku jest nieprzygotowany, koledzy żartują i szukają sensacji. W knajpie Jamie publicznie dziękuje mu za zgłoszenie się na ochotnika, co odbiera mu wymówkę. Eric dorzuca żart z próbą w sierocińcu, a Jamie uznaje pomysł za świetny, dlatego Landon zaczyna uczyć się pilnie tekstu, by uniknąć wstydu przed dziećmi i nie skrzywdzić Jamie. 

Rozdział 6 

Jamie i Landon starają się o zgodę dyrektora sierocińca, wcześniej wstępują do domu Landona, gdzie matka jest zdumiona jego empatią. Dyrektor odmawia, bo spektakl mógłby zranić dzieci. Jamie smuci się, więc Landon proponuje wspólne odwiedziny świetlicy, gdzie ubóstwo i pustka uderzają go bardziej niż przypuszczał, a prosta obecność przynosi dzieciom chwilę ciepła. Oboje zacieśniają więź. 

Rozdział 7 

Jamie prosi o odprowadzanie po próbach, dzięki czemu rozmawiają o cmentarzu, wierze, planach na przyszłość i ojcach. Landon odkrywa inny wymiar codzienności Jamie, który nie pasuje do schematu jego szkolnej popularności. Zmęczenie przed premierą prowadzi do wybuchu Landona, który ujawnia jak bardzo poddaje się presji opinii rówieśników. Jamie nie odwzajemnia gniewu, dziękuje za odprowadzenie i zostawia go z wyrzutami sumienia. 

Rozdział 8 

Tuż przed premierą Landon przeprasza Jamie. Najtrudniejsza ma być kwestia o pięknie anioła. Gdy Jamie wychodzi w bieli i z rozpuszczonymi włosami, na widowni zapada cisza, a Landon po raz pierwszy mówi swoją kwestię naprawdę i z podziwem. Spektakl zyskuje niezwykłą aurę, którą tworzy obecność Jamie. 

Rozdział 9 

Sztuka odnosi sukces, a Landon zobowiązuje się pomóc w zbiórce dla sierot. Puszki dają zaledwie pięćdziesiąt pięć dolarów z groszami, więc chłopak dorzuca własne oszczędności, by uzbierać prawie dwieście czterdzieści siedem dolarów. W wigilijny wieczór rozdają prezenty, Jamie czyta dzieciom i promienieje ciepłem. W wymianie upominków Landon daje sweter, a Jamie oddaje mu swoją Biblię, co oznacza zaufanie i duchowy dar. Dziewczyna wyznaje, że to najpiękniejsze Boże Narodzenie, a Landon uświadamia sobie, że czuje do niej miłość. 

Rozdział 10 

W pierwszy dzień świąt Landon zaprasza Jamie do rodzinnego domu. Dziewczyna rozpuszcza włosy, zakłada podarowany sweter i nieśmiało wchodzi w elegancką przestrzeń. Rozmowa przy czterodaniowym obiedzie przełamuje onieśmielenie. Podczas spaceru Jamie nawiązuje do win dziadka Landona, a on zauważa, że z nią myśli o moralności inaczej. Wieczorem, pod nieobecność Hegberta, Landon całuje Jamie, a jej zgoda na bliskość jest cicha i wyraźna. 

Rozdział 11 

Przy przystani rozmawiają o miłości i o tym, skąd wiadomo, że jest prawdziwa. Landon planuje sylwestrową kolację u Flavina, prosi pastora o zgodę, przyznaje miłość do Jamie i widzi łzy w oczach Hegberta, których nie potrafi jeszcze zrozumieć. Kolacja zachwyca Jamie i umacnia ich więź. Po Nowym Roku dziewczyna słabnie, a wieczorem przed końcem przerwy semestralnej mówi, że jest bardzo chora. Ujawnia, że umiera na białaczkę. 

Rozdział 12 

Jamie od lata zna diagnozę i wie, że to choroba nieuleczalna. Lekarze dają maksymalnie rok. Pastor informuje zbór o chorobie, Landon rozpada się wewnętrznie, szukając ukojenia w Biblii, którą mu podarowała. Czyta psalmy, prosi o cud i zderza się z lękiem, czy potrafi być przy niej do końca. Matka radzi, aby wsłuchał się w serce. 

Jamie chudnie i blednie, ale pragnie zostać w domu. W Walentynki czytają Hymn o miłości, a Jamie mówi, że chciałaby usłyszeć ten tekst w dniu swojego ślubu. Znajomi z klasy, Eric i Margaret, odwiedzają dziewczynę i przepraszają, zostawiając pieniądze dla sierocińca. Dzięki rodzicom Landona udaje się zorganizować domową opiekę pielęgniarską, aby Jamie nie musiała iść do szpitala. Landon rozumie wreszcie, co powinien zrobić, biegnie do pastora, a potem oświadcza się Jamie. 

Rozdział 13 

Jamie przyjmuje oświadczyny, a rodziny ostrożnie dają zgodę, obawiając się litości zamiast miłości. Landon wie, że kocha i że Jamie przemieniła go trwale. Ślub odbywa się 12 marca 1959 roku w kościele baptystów. Jamie idzie do ołtarza o własnych siłach, wsparta ramieniem ojca, ubrana w białą suknię anioła. Pastor czyta Hymn o miłości, spełniając największe pragnienie córki. 

W epilogu narracyjnym Landon powraca do roku 1999 i wyznaje, że wciąż kocha Jamie, że nigdy nie zdjął obrączki i że uwierzył w cuda, ponieważ to, co przeżyli, było prawdziwym cudem miłości i przemiany.