Ania z Zielonego Wzgórza - geneza i gatunek utworu
Droga Lucy Maud Montgomery do wydania „Ani z Zielonego Wzgórza” wcale nie była taka prosta. Montgomery napisała pierwszą wersję powieści między 1904 a 1905 rokiem. Wydawca jednak ją odrzucił. Montgomery schowała rękopis w pudełku po kapeluszu na dnie szafy. Po jakimś czasie wpadła na pomysł, aby utwór skrócić, a potem wydać go w odcinkach. Zmieniła jednak zdanie i tekst rozbudowała, po czym wysłała go do kolejnego wydawcy. W 1907 roku wydawnictwo L.C. Page & Company poinformowało Montgomery, że powieść się ukaże. Stało się to rok później. Ta historia to więc również przykład tego, że nie warto się poddawać.
Montgomery do napisania powieści zainspirowała rzeczywista historia, która wydarzyła się na Wyspie Księcia Edwarda. W 1892 roku intensywnie poszukiwano rodziców dla osieroconych dzieci. Rodzina Maud: Pierce i Rachel MacNeill zdecydowali się na ten krok, podobnie jak inna para – John i Anne Clark. Każda z par miała odebrać chłopców. Na dworcu okazało się jednak, że na nowych opiekunów czeka pięcioletni chłopiec i trzyletnia dziewczynka.
„Ania z Zielonego Wzgórza” to powieść prowadzona z perspektywy trzecioosobowego, wszechwiedzącego narratora. Główną bohaterką jest tytułowa Ania i właściwie wszystkie prezentowane w utworze wydarzenia są z nią bezpośrednio związane. Pojawiają się oczywiście postaci drugoplanowe, które są wyraziście scharakteryzowane, natomiast ich obecność zawsze pozostaje w relacji do losów Ani. W kolejnych tomach cyklu epizody związane z niektórymi bohaterami zostają rozwinięte w osobne wątki.
Pod względem gatunkowym „Ania z Zielonego Wzgórza” jest powieścią obyczajową i rozwojową, ukazującą proces dorastania bohaterki, kształtowanie jej osobowości, systemu wartości oraz miejsca w społeczności.
