Lokomotywa - biografia autora
Julian Tuwim urodził się 13 września 1894 roku w Łodzi. Był jednym z najważniejszych poetów polskich XX wieku, współtwórcą grupy Skamander i wybitnym poetą dla dzieci, którego wiersze weszły na stałe do kanonu szkolnego.
Pochodził z zasymilowanej, inteligenckiej rodziny żydowskiej; jego rodzicami byli Izydor i Adela Tuwimowie, a siostrą – Irena Tuwim, późniejsza poetka i tłumaczka. Uczył się w Łodzi, studiował prawo i filozofię w Warszawie, lecz studiów nie ukończył, poświęcając się pracy literackiej.
W dwudziestoleciu międzywojennym stał się czołową postacią życia literackiego jako skamandryta, autor miejskiej, witalistycznej liryki, satyry politycznej oraz tekstów kabaretowych. Jednocześnie tworzył poezję dla najmłodszych, która zapewniła mu niezwykłą popularność i do dziś jest czytana w domach i szkołach. W czasie II wojny światowej przebywał na emigracji, gdzie powstawały „Kwiaty polskie”, po wojnie wrócił do kraju i kontynuował twórczość.
Julian Tuwim zmarł 27 grudnia 1953 roku w Zakopanem.
Ważniejsze zbiory:
„Czyhanie na Boga” (1918)
„Sokrates tańczący” (1920)
„Siódma jesień” (1922)
„Słowa we krwi” (1926)
„Rzecz czarnoleska” (1929)
„Biblia cygańska i inne wiersze” (1933)
„Treść gorejąca” (1936)
„Kwiaty polskie” (1949)
„Lokomotywa i inne wesołe wierszyki” (1938)
