Lokomotywa - Środki stylistyczne
Środki stylistyczne zastosowane w utworze:
– epitet – „ciężka, ogromna”, „tłusta oliwa”, „rozgrzanego jej brzucha”, „wielkie i ciężkie”, „tuczone świnie”;
– metafora – „Żar z rozgrzanego jej brzucha bucha”, „pociąg się toczy”, „czas goni”;
– porównanie – „Najpierw – powoli – jak żółw – ociężale”, „Jak gdyby to była piłeczka, nie stal”;
– powtórzenie, anafora – „A w jednym… A w drugim… A w trzecim…”, „A dokąd? A dokąd? A dokąd?”, „po torze, po torze, po torze”;
– wyliczenie – „A w jednym krowy, a w drugim konie,
A w trzecim siedzą same grubasy…”,
„Przez góry, przez tunel, przez pola, przez las”;
– onomatopeja – „Buch — jak gorąco!
Uch — jak gorąco!
Puff — jak gorąco!
Uff — jak gorąco!
„Nagle – gwizd!
Nagle – świst!
Para – buch!
Koła – w ruch!”,
„A co to to, co to to, kto to tak pcha,
Że pędzi, że wali, że bucha buch, buch?”;
– aliteracja – „Tak to to, tak to to, tak to to, tak to to”, „A co to to, co to to…”;
– wykrzyknienie – „Buch — jak gorąco!”, „o! jaka wielka!
Pod każdym kołem żelazna belka!”,
„Na wprost!”
- personifikacja – „Już ledwo sapie, już ledwo zipie”.
