Głos Ameryki - geneza utworu i typ liryki
Jan Brzechwa znany jest wprawdzie z wierszy dla dzieci, jednakże spore miejsce w jego twórczości zajmuje zupełnie inna tematyka. „Głos Ameryki” Jana Brzechwy wpisuje się w nurt poezji socjalistycznej i znalazł się w tomie „Pokój zwycięży”, który poeta wydał wraz z Januszem Minkiewiczem w Warszawie w 1951 r. Utwór odnosi się bezpośrednio do radia „Głos Ameryki”, które nadawało od roku 1942 w 40 językach, informując o wydarzeniach i decyzjach mających miejsce w Stanach Zjednoczonych. Dla Związku Sowieckiego było to wrogie medium, ponieważ mąciło w głowach obywatelom krajów bloku wschodniego, toteż starano się je zagłuszać i deprymować wśród słuchaczy. Wiersz Brzechwy miał je obrzydzić, jako rozgłośnię zakłamaną tak jak zresztą cały Zachód. Utwór podkreślał także jedyną słuszną drogę, czyli ustrój socjalistyczny i plan sześcioletni (w 1951 r. Jan Brzechwa pisze kolejny zbiór wierszy socjalistycznych pt. „Strofy o planie sześcioletnim” – również z 1951 r.).
Warto tu podkreślić, że Jan Brzechwa pisał tego typu wiersze propagandowe nie dlatego, że był zaangażowanym socjalistą. W działalności Jana Brzechwy widać pisanie zgodne z oczekiwaniami władzy, ale wynikało to raczej z umiejętności pogodzenia się poety z aktualną sytuacją polityczną niż z faktyczną walką z wrogim „Głosem Ameryki”. Utwory o tej tematyce nie jest zresztą łatwo znaleźć w bibliotekach, jednakże pozostają istotnym elementem życia Jana Brzechwy, które nie ograniczało się bynajmniej tylko do twórczości kierowanej do najmłodszych. Można wręcz odnieść wrażenie, że niektórzy woleliby zapomnieć o socjalistycznym etapie pracy twórczej Jana Brzechwy.
Typ liryki: liryka bezpośrednia, liryka publicystyczna, liryka apelu.
