Głos Ameryki - Środki stylistyczne
Poznaj środki stylistyczne zawarte w utworze „Głos Ameryki" Jana Brzechwy:
- apostrofa: „Słyszycie Głos Ameryki!”;
- powtórzenie, refren: „Fala czterdzieści cztery, (…) Dwudziesta pierwsza trzydzieści. (…) Słyszycie Głos Ameryki! (…) Dobre lub złe, ale prawdziwe wieści!”;
- wyliczenie: „Ameryki giełdziarzy, łgarzy i szalbierzy”;
- anafora: „Ameryki giełdziarzy, łgarzy i szalbierzy, (…) Ameryki bezprawia, chamstwa i ucisku, (…) Ameryki gangsterów żądnych krwi i zysku, (…) Ameryki grożącej pałaszem Goliata, (…) Ameryki zbrodniczych podpalaczy świata […]”
- epitet: „ziemia szczęśliwa i wolna”, „największy tuman”, „zyskownych konszachtów”;
- metafora: „świat dolarem mierzy”, „zbrodniczych podpalaczy świata”;
- paronomazja: „Truman i trumna – dwa podobne słowa”;
- hiperbola: „Dziś za dolara można kupić szpiega”;
- ironia: „W Departamencie Stanu nikt nie pragnie wojny”; „Murzynów zaś poleca panom z Ku-Klux-Klanu”;
- pytanie retoryczne: „O, Queuille! Któż dolarowi chętnie nie ulega?”.
