,,Dawid" to jeden z najsłynniejszych posągów w historii rzeźbiarstwa , jego autorem jest Michał Anioł Buonarotti( 1475- 1564), od najmłodszych lat interesował się rzeźbą i malarstwem. Już jako czternastoletni chłopiec zaczął studiować antyczną rzeźbę w ogrodzie Lorenzo de Medici. Od 1489 roku , po śmierci swego mecenasa , Wawrzyńca Wspaniałego Michał rozpoczął pracę , jako pomocnik w szpitalu , gdzie . zajmował się głównie zmarłymi, było to dla niego okazją do poznania anatomii ciała ludzkiego .

W 1496 roku powstawała jego słynna rzeźba , ,,Pieta",znajdująca się w kościele świętego Piotra w Rzymie .

Na zlecenie papieża Juliusza II podjął się wykonania fresków w Kaplicy Sykstyńskiej. Środkowa część ogromnej powierzchni sklepienia to dziewięć scen biblijnych. Jedna, prawdopodobnie najsłynniejsza ze scen przedstawionych na freskach jest stworzenie Adama, na którym unoszący się w przestworzach Bóg, dotykając swym palcem , palca Adama, przekazuje iskrę życia pierwszemu człowiekowi.

Od 1521 roku Michał Anioł pracował nad nagrobkami Medyceuszy.

W roku poświęcił się kolejnemu monumentalnemu dziełu , które miało zdobić Kaplicę Sykstyńską, ,,Sądowi Ostatecznemu". W latach 1542- 1450 na zlecenie papieża Pawła III , pracował na freskami w Kaplicy Paulińskiej . Został mianowany głównym rzeźbiarzem , malarzem i architektem pałacu papieskiego. Pochodził z Florencji , ale Rzym uznał go za swojego obywatela. Michał Anioł dożył osiemdziesiątego dziewiątego roku życia . Zmarł w Rzymie , ale zgodnie z jego wolą został pochowany we Florencji

,,Dawida wyrzeźbił we Florecji, pomiędzy rokiem 1501 - 1504 , na zlecenie tamtejszej katedry.

Ten marmurowy posąg stał na placu Signorii, później został przeniesiony do florenckiego Muzeum Akademii Sztuk Pięknych.

Posąg ten liczy ponad cztery metry , a przedstawiony młodzieniec stoi w znanej już od czasów antycznych pozycji kontrapostu , czyli przeniesienia całego ciężaru ciała na jedną nogę.

Michał Anioł przedstawił w swej rzeźbie Dawida szykującego się do zadania ciosu Goliatowi. Dawid to młody , muskularny mężczyzna , jest całkowicie nagi , na jego twarzy nie ma żadnego owłosienia. Proporcje jego ciała są iście antyczne. Rzeźba ta wbrew pozorom nie jest statyczna , z postawy Dawida bije dynamizm. Według zasad antycznych głowa Dawida jest siedem razy mniejsza od reszty ciała.

Jego proporcje są zadziwiająco perfekcyjne , mimo to Dawid jest niesamowicie realistyczny.

Jego głowę okrywają zakrywające także czoło i kark loki. Jego głęboko osadzone oczy są chmurne , spoglądają w lewą stronę . Jego wspaniała głowa wspiera się na muskularnej szyi. Twarz młodzieńcza jest pełna ekspresji , zdaje się być zdecydowana, gotowa do walki i rozgniewana. Nozdrza jego smukłego nosa są lekko rozchylone, koniec jego brody jest skierowany ku górze.

Kąciki jego proporcjonalnych ust są skierowane ku dołowi , całe kształtne usta pokrywa grymas.

Na jego ciele doskonale widać zarysy wszystkich aktywnych w czasie tej pozy , mięśni. Szczególnie widoczne są , napięte mięśnie brzucha , po bokach widoczne są kości żeber. Tułów tworzy jakby zwężający się ku dołowi trójkąt. Z równym realizmem oddane są , nieosłonięte niczym genitalia młodzieńca.

Pięknie oddane zostały ręce , jego ramiona są muskularne , nie są to jednak ramion osiłka , ale po prostu dobrze zbudowanego młodzieńca. Na wspaniale oddanej budowie dłoni widoczne są zarysy żył. Prawa ręka , o lekko zgiętych palcach , dotyka prawego uda. Lewa ręka jest zgięta , dłoń sięga do barku. Młodzieniec trzyma w nim przedmiot , którym prawdopodobnie za chwilę zaatakuje Goliata.

Uda są umięśnione , jednak nie zatracają smukłego , opływowego kształtu. Ciężar ciała spoczywa na prawej nodze , która jest napięta i wyprostowana . Lewa noga , która jest odciążona jest delikatnie zgięta w kolanie, a pięta jest lekko uniesiona do góry. Oparciem dla bosych stóp jest postument, przypominający kształtem skałę. Prawa noga opiera się o fragment drzewa.