1.Do rozwoju logistyki przyczyniły się:

Ciągle powiększające się wymogi dotyczące jakości obsługi klienta a także wzrastające koszty kapitałowe, przemieszczania i składowania są głównymi przesłankami do wyodrębnienia definicji logistyki w gospodarce. Na początku logistyka była wiązana z fizycznym zbywaniem produktów i wykonywała działania związane z optymalizacją systemu transportowego i magazynowania.

Kilka lat później zaczęła się zajmować zapasami, rozmieszczeniem produkcji i magazynowania oraz wymianą wiadomości.

Pośród przesłanek powodujących wzrost znaczenia systemu logistycznego w ciągu ubiegłych 50 lat występują:

  • niemożność obniżenia nakładów produkcyjnych,
  • większa różnorodność wyrobów,
  • wzrost wydatków na transport,
  • rozpowszechnienie usług przewozowych,
  • zwiększenie nakładów na obsługę zapasów,
  • rozkwit metod komputerowych, który dał sposobność do tworzenia najnowszych metod komputerowych do optymalizacji.

Niedawno firmy zaczęły wspierać się logistyką jako ich strategiczną szansą.

2. Najważniejsze strefy funkcjonowania logistyki w firmie.

Standaryzacja wyrobów i usług:- ustalenie pragnień i wymagań odbiorców, koncepcja wyrobu i usługi, planowanie dystrybucji, gospodarowanie jakością, budowa Logistycznego Systemu Informacji.

Zarządzanie zapasami: rozmieszczenie magazynów, ilość i rozmiar magazynów, ilość asortymentu, bezpieczny poziom zapasów.

Czynności transportowe: wybranie drogi przewozowej, wybranie techniki transportu, terminy przewozów, nakłady na transport.

System zamawiania: wybranie ilości dostawców, otwarcie i odebranie zamówienia, ustalenie postaci zamówienia, sporządzenie zamówienia, wykonanie zamówienia.

3. Podstawowe typy usług logistycznych. Usługa logistyczna:

organizacja przez przedsiębiorstwo zewnętrzne transportu i magazynowania wyrobów logistycznych razem z całością obsługi prawno-formalną.

. Magazynowanie i obsługa zapasów:

magazynowanie wyrobów, obsługiwanie rampy magazynu, rozmieszczenie baz magazynowych, kształtowanie jednostek przesyłek, pakowanie, opracowanie rozmiaru magazynów, obsługiwanie magazynów.

Transport oraz obsługiwanie przesyłki: transport przesyłki, transport intermodalny, transport multomodalny, transport bimodalny, obsługiwanie miejsc przeładunkowych, obsługiwanie bliskiego transportu.

Badania rynkowe oraz budowa marketingowego systemu informacji:

Badania rynku, udział w przychodach, budowa MIS (marketingowego systemu informacji), planowanie popytu, raportowanie dystrybucji, prognozowanie rozmiarów dystrybucji, public relations, reklama, promocja.

Finansowanie transakcji i obsługa bankowa ubezpieczenia: umowa leasingowa, umowa kredytowa, audyt, kontroling, księgowość, factoring, ubezpieczenie przesyłki, ubezpieczanie przewoźników i operatorów.

6.Etapy cyklu życia wyrobu i jego podstawowe własności w tych etapach.

Cykl życia produktu- pokazuje w jakich etapach lub fazach będzie znajdowała się branża:

  1. zamysł - plan
  2. wprowadzenie
  3. wzrost- wytwarzanie
  4. dojrzałość- zaspokojenie wymagań klientów wyrobem
  5. schyłek- rezygnacja z produkowania.

W kolejnych fazach, w których znajduje się branża inny jest sposób konkurowania.

. 7.Scharakteryzuj wyrób "gwiazda" , "dojna krowa". Etapy życia, wymagania i płynące pożytki.

Gwiazda-produkty o dużym udziale w szybko rosnących rynkach, wymagają wysokich wydatków na ich rozwijanie, ale dostarczają wysokich przychodów. Ich przychody i koszty są prawie na tym samym poziomie.

. Dojna krowa- produkty o dużym udziale w powoli rosnącym rynku, dostarczają dużych przychodów, które można inwestować w rozwój pozostałych produktów.

Pieski- produkty o małym udziale w wolno rosnącym rynku, zazwyczaj potrzebują małego finansowania. Pochłaniają finanse, których nie da się odzyskać ze względu na małą konkurencyjność.

Znaki zapytania(?)-

Produkty o niskim udziale w szybko rosnącym rynku, wymagają wysokiego finansowania na ich wzrost. Ich przychody są małe ze względu na małą konkurencyjność.

9.Logistyczne trudne wybory typu "trade off"(coś za coś) firmy.

Relacja "trade off" to relacja substytucyjna, odnosząca się do związków pomiędzy: dwoma albo dużą ilością wyrobami, dwoma albo dużą ilością własności jakościowych, określających stopień obsługi odbiorców przedsiębiorstwa, stopniem tych własności w nakładami finansowymi koniecznymi do jego uzyskania.

Przykłady sporu nakładów: (może wywołać) *obniżkę nakładów-zwiększenie nakładów, * przewozy- rezerwy w magazynie, * opakowanie-zniszczenia podczas przewozów, *obsługiwanie zmówienia - przewozy, * nabycie- rezerwy w magazynie, *obsługiwanie odbiorców-magazyny zewnętrzne, * zarządzanie magazynami-system produkcyjny.

11. Główne strategie wzrostu przedsiębiorstwa według PORTERA. 1.Typy strategii: znaczące miejsce pod względem nakładów całościowych.

Wymagane często kwalifikacje oraz

zasoby:

stałe wydatki na inwestycje i dojście do kapitału. Zdolności opracowywania systemów technologicznych.

Dobre nadzorowanie siły roboczej. Wykorzystanie technik do struktury produktu.

Wymaganiaorganizacyjne:

Pełne kontrolowanie wydatków.

Częste i drobiazgowe protokoły kontrolne.

Strukturalizacja organizacji i zakres odpowiedzialności

Dobra realizacja założeń ilościowych.

2.Typy strategii: Różnorodność. Wymagane często kwalifikacje orazzasoby:

Wysokie kwalifikacje marketingowe.

Wykonywanie projektów produktów. Umiejętności tworzenia.

Wysokie kwalifikacje do wykonywania badania podstawowego.

Dobry wizerunek albo znacząca pozycja firmy w obszarze technicznym.

Długookresowe działanie w danej branży lub różnorodność kwalifikacji osób zwerbowanych z pozostałych przedsiębiorstw.

Wymagania organizacyjne.:

Pełna współpraca funkcji badawczych i rozwojowych, analiza rezultatów marketingowych.

Bezstronne ocenianie oraz zachęcanie w miejsce mierzenie ilościowego.

Interesujące oferty, które przyciągną ludzi z dużymi umiejętnościami.

3.Typy strategii: Koncentracja. Często wymagane kwalifikacje oraz zasoby:

Powiązanie wyżej wymienionych założeń zachowania, skierowania na dany obszar strategiczny.

Wymagania organizacyjne:

Powiązanie wyżej wymienionych założeń zachowania, skierowania na dany obszar strategiczny.

12. Po co i w jakim czasie utrzymuje się zapasy?

Przyczyny utrzymania zapasów:

osiągnięcie określonej jakości obsługi klienta, osiąganie korzyści skali w produkowaniu (długie serie), osiąganie korzyści ze względu na duże partie w przewozach i zaopatrzeniu, zabezpieczenie przed wahaniami cen i kursów walutowych, zabezpieczenie przez intensywnymi skokami podaży i popytu, zabezpieczenie przed sytuacjami nieprzewidzianymi, losowymi.

Zapasy w poszczególnych obszarach systemu logistycznego pojawiają się jako surowce, półfabrykaty, produkty finalne.

Umożliwiają one:

  • podwyższenie poziomu obsługi klienta - propozycja ulepszanych możliwości kredytowych i finansowych, dostawa wyrobów w odpowiednim terminie i dobrej jakości usług przewozowych, modernizacja systemu fakturowania, umożliwienie i udostępnianie sprzedaży wysyłkowej, natychmiastowa reakcja na wymagania albo sugestie odbiorców, ulepszanie przedstawiania zbywanych wyrobów, pomaganie przy montażu wyrobów, serwis, dostarczenie części zamiennych,
  • wzrost korzyści skali produkcji,
  • ochrona przed wahaniami ceny,
  • ochrona przed niepewnymi dostawami.

13. Typy zapasów w firmie.

  • zapasy cykliczne (równe zużywanie, sztywne odstępy pomiędzy zamówieniami,
  • zapasy w drodze (w momencie, kiedy zapasy są w drodze między wytwórcą a nabywcą),
  • zapas bezpieczeństwa.

14. Trudne dylematy związane z zapasami.

Główne problemy decyzyjne pojawiające się w firmie w odniesieniu do gospodarowania zapasami to:

  1. wybranie tych zapasów, które należy utrzymać.
  2. ustalenie rozmiarów zamawianych partii
  1. ustalenie terminów zamawiania
  2. ustalenie procesu kontrolowania zapasów.

Zapasy oddziałują głównie na jakość obsługi odbiorców, ale także na nakłady zaopatrzeniowe, na wybór powierzchni magazynowej, na nakłady na przewozy. Jeżeli na przykład spadają zapasy, redukcji mogą ulec również wydatki na zarządzanie magazynami.

16. Kompozycja wydatków na zapasy.

Z punktu widzenia logistyki wydatki na zapasy podlegają podziałowi na następujące rodzaje:

  • koszty utworzenia zapasów: pojawiają się w określonych obszarach funkcjonowania firmy (nakłady na zapasy materiałowe, zapasy w produkcji, zapasy w dystrybucji),
  • wydatki na tworzenie zapasów, to głównie wydatki na system informacyjny, są to koszty zmienne, gdyż są proporcjonalne do rozmiarów zakupów,
  • wydatki na utrzymanie zapasów: dotyczą następujących części składowych: koszty kapitałowe (koszty niewykorzystanych możliwości, określają straty jakie ma firma w przypadku zamrożenia kapitału), koszty magazynowania ( wydatki dotyczące ruchu zapasów oraz ich utrzymywaniem w magazynach), koszty obsługi zapasów ( koszty dotyczące ubezpieczenia i podatki od wartości utrzymania zapasów), koszty ryzyka (pojawiają się na skutek zmniejszenia się wartości zapasów, a ich przyczynami są czynniki pojawiające się poza kontrolą firmy, niszczenia się wyrobu, pojawianiu się ubytków),
  • koszty dostawy: nakłady ponoszone w wyniku przymusu pozyskania przez firmę wyrobów aby uzupełnić poziom zapasów,
  • koszty wyczerpywania się zapasów: koszty zakłócenia w cyklu pracy, słaby wizerunek firmy, strata pożytków, jakie będzie miała firma w wyniku braku zapasów w określonej liczbie, terminie i miejscu, niedobór zapasów może być przyczyną pojawienia się dodatkowych wydatków.

17. Podział zapasów ABC i XYZ:

Dzięki analizie ABC można pośród kilkudziesięciu pozycji zapasów, odnaleźć te, na które należy zwrócić uwagę ze względu na ich wydatki na utrzymanie. Analiza ABC daje możliwość znalezienia zespołu zapasów, którymi należy gospodarować w inny sposób.

Analiza XYZ: określone grupy materiałowe ze względu na systematyczność ich zamawiania są klasyfikowane na trzy zespoły zależnie od systematyczności zamawiania materiałów oraz precyzyjności przygotowywanych prognoz zamawiania. Wtedy grupę X stanową materiały o systematycznym zapotrzebowaniu i dużej precyzyjności prognozowania. Grupę Z stanowią materiały o niesystematycznym zapotrzebowaniu oraz małej precyzyjności prognozowania, a grupę Y stanowią materiały znajdujące się pośrodku.

Analizy XYZ oraz ABC buduje się z 9 pól różnorodnych pod względem celowości oraz możliwości redukcji do minimum.

18.Ekonomiczna wartość zamówienia (formuła Wilsona).

Wykorzystanie formuły Wilsona jest związane z takimi założeniami:

  • rozmiary popytu są stałe
  • termin dostarczania wyrobów jest stały i wiadomy
  • nie ma możliwości braku zapasów
  • zamówienia materiałów są dokonywane w partiach, a cała partia jest prowadzona do składu w takim samym terminie
  • zakłada się specjalną kompozycję wydatków
  • koszt materiałów jest na stałym poziomie i nie ma możliwości upustu przy nabyciu dużej liczby materiałów.

Wydatki na utrzymanie zapasów są zależne liniowo od średniego stanu zapasów. Koszt zamawiania jest stały dla wszystkich zakupywanych partii, nie ma znaczenia liczba materiałów zakupywanych.

Nabywanym wyrobem jest pojedyncza sztuka. Nie ma żadnego powiązania z pozostałymi wyrobami. Przy decyzji dotyczącej ilości nabywanych sztuk istnieje zależność pomiędzy częstością składania zlecenia, a rozmiarem zapasów.

Mała ilość sztuk będzie prowadziła do większej częstotliwości składania zamówienia, ale też do zmniejszenia średniego stanu zapasów. Jeżeli będzie zamawiania duża liczba sztuk spadnie częstość zamawiania, przy równoczesnym powiększeniu się rozmiarów rezerw.

Zależność pomiędzy częstością zamawiania i poziomem rezerw ma następującą formę:

Roczne koszty składania zamówień = S ∙ D/Q

Roczne koszty utrzymywania zamówień = iCQ/2

TC = SD/Q + iCQ/2

TC jest minimalne dla: Q = √2SD/iC D-wielkość popytu w jednostkach/rok S- koszt złożenia zamówienia w jednostkach/rok C- koszt jednostki towaru i- stopa określająca koszty utrzymywania zapasów Q- wielkość zamawianej partii towaru TC- globalne koszty składania zamówień oraz kosztów utrzymywania zapasów.

19. Podstawowe ułatwienia formuły Wilsona.

- przyjmuje się, że popyt jest stały, ale zazwyczaj w rzeczywistości popyt jest zmienny.

Dlatego formuła musi brać pod uwagę wahania popytu,

-przyjmuje się stały koszt jednostkowy, natomiast w rzeczywistości podczas zamawiania wielu sztuk pojawiają się upusty. Dlatego konieczna jest modyfikacja głównego modułu EWZ.

-przyjmuje się, że będzie dostawa całości zamówionych partii, ale w życiu codziennym zazwyczaj materiały dowożone są stopniowo w zależności od wyprodukowanych ilości. Powinno to zostać zapisane w formule EWZ.

-przyjmuje się, że zamawia się jeden wyrób, lecz w rzeczywistości zamawiamy różnorodne wyroby u jednego wytwórcy, które są dostarczane w takim samym terminie. Należy to zapisać w module EWZ.

-zakłada się wzrost nakładów produkcyjnych, a w rzeczywistości mogą być one redukowane.

20. Taktyka zaopatrzenia.

Polega na konfrontacji do dostaw oraz na konkurowaniu z nią lub na współpracy.

Można stosować różnorodne działania w stosunku do różnorodnych dostawców.

Taktyka konkurencji bądź współpracy jest wynikiem najważniejszej taktyki konkurowania.

Taktyka konfrontacji zaopatrzenia określa funkcję dostawcy jako podwykonawcy.

Nabywca bądź zleceniodawca tworzy projekt produktu i sposoby jest wyprodukowania, natomiast wykonawca wykonuje zamówienie nie zgłaszając żadnych projektów.

Taktyka współdziałania oparta jest zazwyczaj na współpracy operacyjnej.

21.Czym jest siła finansowa?

Istniej możliwość wykorzystanie przez dostawców siły przetargowej odbiorców w danym obszarze, strasząc podwyżką ceny albo spadkiem jakości zbywanych produktów albo usług.

Posiadając moc finansową odbiorcy, mają możliwość eliminacji rentowności sfery, który nie jest zdolny do przywrócenia do wyższych nakładów dzięki zwiększeniu swoich stawek cenowych.

Zespół dostawców ma określoną moc jeżeli:

-jest kierowany przez kilkanaście firm i jest skoncentrowany niż obszar, jakiemu oferuje towary.

Dostawcy zbywają towary rozproszonym klientom, często mają możliwość wpływania na stawki cenowe, jakość i okoliczności dostaw,

- nie musi konkurować z pozostałymi produktami substytucyjnymi proponowanymi określonemu obszarowi.

- strefa nie jest ważnym odbiorcom dla zespołu dostawców. W momencie kiedy dostawcy oferują własne produkty różnorodnym strefom, a jedna z nich nie gwarantuje większej części sprzedaży wówczas dostawcy chcą w znacznej mierze skorzystać ze swojej mocy. Jeżeli dana strefa jest znaczącym odbiorcom, to dostawcy będą się jej trzymać i będą go chronić poprzez określenie cen na przystępnym poziomie, oraz poprzez pomaganie w pracach badawczych i rozwojowych albo na przykład poprzez pomoc w uzyskaniu poparcia politycznego.

- wybranie dostawcy jest istotną decyzją w funkcjonowaniu odbiorców.

- produkty zespołu dostawców charakteryzują się różnorodnością lub wpływają na wydatki zmian.

Różnorodność produktów lub koszty zmiany powodują, że odbiorcy nie mogą przeciwstawić się jednemu dostawcy.

Uwarunkowania wpływające na możliwości dostawcy, mogą reagować na zmiany, zazwyczaj też nie zgadzają się na kontrolowanie przez przedsiębiorstwo.

24. Najważniejsze role logistyczne składów.

1. utrzymanie rezerw­- składy gwarantują bezpieczeństwo zapasów i realizują szereg pomocniczych usług w stosunku do zapasów np. kontrolują ich poziom.

2.konsolidacja ładunków- kiedy zespoły wyrobów są z kilku źródeł to firma aby zaoszczędzić może wysłać wyroby do składu, tam je skonsolidować, a potem wysłać jako jedno wielkie zamówienie do klienta.

3.Dekonsolidacja ładunków . 4.Konfekcjonowanie.

System magazynowania -

skoordynowane działania w czasie i przestrzeni, których zadaniem jest gromadzenie zapasów, ich składowanie razem z działaniami manipulacyjnymi, pielęgnacją oraz kontrolowaniem.

Budowle magazynowe -

Budowle i budynki przystosowane do magazynowania zapasów, biorą pod uwagę możliwości magazynowe rezerw. Wielorakość budynków do magazynowania jest zależna od takich uwarunkowań:

-typy produktów i ich właściwości magazynowe

-okres składowania zapasów

-ruchliwość rezerw w magazynach

-stopień przystosowania do mechanicznych działań

-zmechanizowania i zautomatyzowania działań w magazynach.

Budynek magazynowy charakteryzuje się parametrami konstrukcyjnymi oraz użytkowymi.

Klasyfikacja budynków magazynowych:

Ze względu na stan skupienia:

-silosy

-zbiorniki

-magazyny uniwersalne.

Ze względu na rozwiązania techniczno- uniwersalne:

-magazyny otwarte (do składowania wyrobów z odpornością na warunki klimatyczne) np. węgiel

-magazyny półotwarte (w ich skład wchodzi dach, jedna, dwie albo trzy ściany, przeznaczone do przechowywania wyrobów niewrażliwych na zmienność temperatur, ale nie odporne na bezpośrednie działanie warunków klimatycznych

-magazyny zamknięte

-magazyny specjalne

∙nie zmechanizowane ∙zmechanizowane ∙zautomatyzowane ∙przemysłowe ∙handlowe ∙transportowe ∙usługowe ∙zasobowe.

25.Podstawowe wyznaczniki rozmieszczenia składów albo/i fabryk produkcyjnych.

1. Forma własności

dokonanie wyboru pomiędzy składem prywatnym a publicznym, inaczej mówiąc, czy firma ma wybudować lub zakupić swój skład czy wydzierżawić przestrzeń składową w składzie publicznym. Decyzja zależy od tego jak poszczególne składy wpływają na nakłady logistyczne.

2.Ustalenie rozmiarów i ilości składów w procesie logistycznym firmy.

I wielkość i ilość są od siebie zależne. Zazwyczaj gdy wzrasta ilość składów w procesie logistycznym firmy zmniejsza się ich średni rozmiar.

Rozmiar składu wyznacza się w jednostkach powierzchniowych albo pojemnościowych, do warunków wpływających na rozmiar składów zalicza się:

-jakość obsługi odbiorcy

-rozmiar rynku, który się obsługuje

-rozmiary produkcji

-procesy transportowe

-ilość zbywanych na rynku wyrobów.

Ilość składów: należy przeprowadzić analizę współzależności nakładów na jakie wpływa wybór.

3.Rozplanowanie i konstrukcja składów: dobry wybór pomaga w:

-zwiększeniu wydajności

-ulepszeniu przepływy wyrobów

-zmniejszaniu nakładów

-ulepszaniu jakości obsługi odbiorcy

-polepszeniu warunków pracy pracowników.

26. Zamysł i części obsługi rynku, stopień a nakłady.

Obsługiwanie:

-całość czynności koniecznych do odebrania, przyszykowania, wykonania oraz finansowej obsługi zleceń odbiorców a także szybkie wyeliminowanie czynności szkodliwych jeśli takie się pojawiły.

-terminowość i gwarancja dostaw wyrobów do odbiorców zgodnie z wymaganiami.

-całość czynności angażujących każdą gałąź firmy, które współpracują aby wykonać dostawy i fakturowanie wyrobów, tak aby zaspokoić wymagana odbiorców i przyczynić się do szybszego osiągnięcia założeń danej firmy

- ogół odbierania zleceń, ogół działań w celu porozumienia się z odbiorcami, komplet załadunków, przewozów, całokształt fakturowania i całokształt kontrolowania wyrobów, wykonanie reklamacji

- terminowe dostarczanie wyrobów zgodnie z wymaganiami odbiorców, prześledzenie zachowań, dostarczenie faktury.

Części:

-całość obsługiwania zamówień

-dostarczenie zamówienia we wskazanym terminie zgodnie z wymaganiami klienta

-unowocześnione techniki fakturowania

-osiągalność zapasów

-warunki realizacji reklamacji, zażaleń, skarg.

28. Postacie obsługi klienta:

-akceptowalne uwarunkowania kredytowe i finansowe

-dostarczanie we wskazanym terminie

-nowoczesne metody fakturowania

-wybór osób, które szybciej mogą odbierać znaki od odbiorców

-rozwój sprzedaży wysyłkowej

-akceptowalny poziom zapasów elementów zamiennych.

29.Standardy obsługi klienta.

Określając założenia obsługi odbiorcy przedsiębiorstwo musi sklasyfikować rodzaje usług pożądanych przez odbiorców, nakłady oferowania zastępczych usług oraz sposoby mierzenia jakości serwisów. Do ustalenia tych danych konieczne jest analizowanie reakcji odbiorców przy podzieleniu ich na strefy rynkowe, liczba odbiorców i rodzaje wyrobów. Standardy dotyczą:

-terminów

-sprawności

-ubytków

-zniszczeń

konieczne jest aby charakteryzowały się własnościami ilościowymi i były na jak najmniejszym poziomie, określa się je pojedynczo, hurtownik- 95% dobrze wykonanych zleceń, producent- dostawy nie dłuższe nić 5 dni, detalista- akceptowanie zwrotów w przeciągu 30 dni.

31.Skąd się biorą wykonawcy obsługi logistycznej.

Biorą się z przedsiębiorstw, które wytworzyły swoje zakłady logistyczne. Podwładni, żeby nie powtarzać wykonywanych czynności, ale żeby zdobywać nowe umiejętności, rozpoczęli pod nazwą firmy realizować usługi pozostałym firmom.

Z biegiem czasu oddzieliły się od firmy i wykształciły pojedyncze przedsiębiorstwa realizujące usługi logistyczne na sprzedaż.

32.Logistyka swoja czy obca?

Korzyści:

-większa konkurencyjność

-rynek logistyczny jest atrakcyjniejszy niż przewozowy

-większa koncentracja podaży.

Niekorzyści:

-zmniejszanie się rynku transportowego- zmienianie branży

33.Transport swój czy obcy? Korzyści i niekorzyści.

Transport swój może wspomagać albo reprezentować transport publiczny.

Swój transport w firmie ma możliwość obejmowania środków wszystkich obszarów systemu transportowego, chociaż zazwyczaj korzysta z własnych środków samochodowych.

Korzystanie ze swoich środków transportowych jest wytłumaczone następującymi przesłankami:

-porównanie i analiza nakładów, która przemawia za stosowaniem wlanych środków transportowych,

-potrzebą specjalistycznych przewozów, których nie proponują pozostałe publiczne firmy przewozowe

-zapotrzebowaniem na specjalne kontrolowanie projektów przewozowych albo jakości usługi, które to kontrolowanie nie przeprowadza żadna publiczna firma przewozowa

-potrzeba wykonania innych specjalnych założeń w odniesieniu do transportu

-wykorzystaniem środków dostawczych do dystrybucji albo promowania.

Analizowanie progu rentowności dla środków transportowych własnych.

a-koszty stałe dla usług transportowych, b- koszty stałe dla własnych usług transportowych, c- suma kosztów stałych i zmiennych dla obcych usług transportowych, d- suma kosztów stałych i zmiennych dla własnych usług transportowych .

Do tego aby stosować swoje środki przewozowe może się przyczynić chęć stosowania taboru do reklamowania się albo połączenia roli akwizytora z rolą kierowcy.

Analiza kosztów stosowania swoich środków transportowych

P = Di∙A∙Td∙F∙Vt∙B∙q∙E

P- zrealizowana w roku praca przewozowa w tonokilometrach Di- dni inwentarzowe (ilość dni w roku, w których środek transportu był na stanie przedsiębiorstwa)

A- wskaźnik wykorzystania taboru, stosunek dni pracy do dni inwentarzowych; w zależności od stanu technicznego pojazdu i pracy stacji obsługi

Td- średni dobowy czas pracy, iloraz czasu pracy w godzinach i dni pracy F- wskaźnik wykorzystania dnia pracy, stosunek jazdy w godzinach do czasu pracy ogółem; w zależności od czasu załadunku i wyładunku Vt- szybkość techniczna, iloraz przebiegu taboru ogółem i czasu jazdy w godzinach; w zależności od warunków niezależnych od firmy i od kierowcy B- wskaźnik wykorzystania przebiegu, określa wykorzystanie pojazdów q- średnia ładowność pojazdów

E- dynamiczny wskaźnik wykorzystania ładowności, stosunek zrealizowanej pracy przewozowej do pracy przewozowej możliwej do zrealizowania w wypadku, jeśli ładowność byłaby zużyta w całości. 34.Transport a wybór lokalizacji.

Wybór rozmieszczenia składów albo fabryk produkcyjnych są najistotniejsze wśród czynności logistycznych. Oddziaływanie miejsc składów na wydatki firm powiększyło się bardzo w latach 80-tych i 70-tych ze względu na zwiększenie stawek za paliwo, zwiększenie konkurencji światowej, inflacji itd. Taktyczne rozmieszczenie składów może polepszyć jakość obsługi odbiorcy dzięki ulokowaniu fabryk produkcyjnych i składów niedaleko rynków zbytu firmy. Dobre rozmieszczenie może zmniejszyć wydatki na transport związane z przepływem wyrobów z fabryki do składu, pomiędzy fabrykami, albo ze składu do odbiorcy, pozwalając na stosowanie mniejszych stawek transportowych dla dużych ilości produktów. Podstawowe teorie lokalizacyjne zaliczają wydatki przewozowe do głównych czynników lokalizacyjnych. Teorie proponują taką decyzję odnośnie miejsca ulokowania, która minimalizowałaby całkowite nakłady przewozowe, a w rezultacie maksymalizowałaby przychody firmy.

Technika sieciowa-

Umożliwia firmom funkcjonującym na kilku rynkach zbytu i zaopatrzenia podjęcie właściwego wyboru punktu rozmieszczenia, które odznacza się najmniejszymi nakładami finansowymi. Pomaga w wyborze stałego miejsca składu czyli wybranie miejsca odznaczającego się najmniejszymi nakładami dostaw materiałów i produktów finalnych w obszarze sieci geograficznej. Technika ta umożliwia ustalenie wyróżniającego się małymi nakładami "centrum ciążenia" dla dostarczania materiałów produktów finalnych.

36. Zestaw usług logistycznych.

Dokładne klasyfikacje mogą dotyczyć usług znajdujących się w składzie 4 zespołów:

Usługi podstawowe.

Dotyczące przemieszczania, magazynowania:

-transport razem z transportem specjalistycznym

-magazynowanie długookresowe oraz krótkookresowe

-pakowanie

-obsługiwanie opakowań zwrotnych

-recykling odpadków

-konsolidacja i konfekcjonowanie dostaw

-wykonywanie zleceń JUST-IN-TIME

-całkowite obsługiwanie zaopatrzenia

-własna dystrybucja na całym rynku albo na jego części.

Usługi dodatkowe

-wykonywanie zleceń odbiorców

-inwentaryzacja rezerw

-kontrolowanie produktów

-obsługiwanie po transakcji sprzedaży

-promocja

-badania popytu i planowanie zbytu

Usługi finansowe:

-ubezpieczenia

-finansowanie sprzedaży

-realizowanie płatności

-sprzedaż komisowa

-ewidencja księgowa

Usługi informatyczne:

-pozyskiwanie wiadomości na temat rynku zbytu oraz zaopatrzenia a także wykonywania czynności logistycznych w przedsiębiorstwie, tak aby wiadomości zaspokajały wymagania zarządzania operacyjnego oraz strategicznego.

38.Udział wydatków logistycznych w nakładach wyrobu a ich znaczenie w obsłudze klienta.(Zależność pomiędzy wydatkami a jakością obsługi klienta).

Wysoka jakość obsługi odbiorcy związana jest zazwyczaj z dużymi wydatkami na zadowalający poziom obsługi.

Optymalny punkt stopnia obsługi odbiorcy, jaki może zaproponować firma jest uzależniony od ograniczeń kosztowych dla uzyskania takiego punktu. Przy wyższej jakości obsługi konieczne są zadania powiększenia stanu zapasów aby zminimalizować okres dostawy, zredukowania ilości zaginionych i zniszczonych ładunków, zwiększenia ilości składów oraz zwiększenia dwu lub trzykrotnego kontrolowania zleceń aby ich wykonanie odbywało się sprawnie.

-aby uzyskać przewagę konkurencyjną na rynku i w rezultacie powiększyć znacznie sprzedaż i zyski, należy ustalić poziom obsługi klienta na poziomie wyższym niż u konkurencji.

-oferowanie wyższej jakości obsługi odbiorcy pociąga za sobą wysokie koszty, które do określonego czasu rekompensuje podwyższony stopień zbywania.

-firmy, które posługują się w swoich działaniach kryterium optymalizacji przychodów, muszą dążyć do zwiększenia jakości obsługi do stanu, który zapewni maksymalną różnicę pomiędzy dodatkową dystrybucją a dodatkowymi nakładami na jej uzyskanie

-zwiększanie stopnia obsługi nabywcy przez firmy optymalizujące dystrybucję jest właściwe do punktu, w którym przecinają się linia przyrostu dystrybucji z linią nakładów osiągnięcia danego stopnia obsługi, który jest warunkiem uzyskania tej dystrybucji.

40.Co to są "globalne koszty logistyczne", jakie są ich podstawowe składowe?

Globalne koszty logistyczne firmy wahają się w granicach od 10% do 40% wartości zbywanych produktów i są zespołem kosztów, w którym pojawiają się bardzo duże rezerwy czynności oszczędnościowych.

Zamysł globalnych kosztów logistycznych zakłada, iż ogół działań firmy, które są istotne w wymianie oraz magazynowaniu materiałów i surowców do procesu wytwórczego oraz produktów finalnych należy uważać jako całokształt a nie pojedynczo.

W zamyśle globalnych kosztów logistycznych należy wziąć pod uwagę nakłady cząstkowe, koszty przewozowe, nakłady utrzymywania rezerw, nakłady utrzymywania składów, nakłady zaopatrzeniowe, koszty wykonania zlecenia.

Aby optymalnie wykorzystać zamysł globalnych kosztów, należy równocześnie zajmować się całokształtem kosztów w momencie dokonywania wyborów logistycznych.

Koszty logistyczne - suma nakładów magazynowania, przewozów, procesu zamówień.

Koszty logistyczne powinno się liczyć odnosząc się do kryteriów zgodnych z:

a) Obszarem ich powstawania:

1. Nabywanie surowców jako całość działań powiązanych z dostawą surowców swoich do składów.

2. składowanie surowców

3. transport wewnątrz zakładu

4.składowanie produktów finalnych

5. przemieszczanie produktów finalnych, przygotowanie do dystrybucji, dostawa do nabywcy, pakowanie, załadunek pojazdów transportowych, przewóz środkami transportowymi swoimi albo innymi.

b)Pozycjami analitycznymi w układzie rodzajowym:

1.wynagrodzenie i narzuty, delegacje 2.Surowce, energia, benzyna 3.rzeczy nietrwałe 4.Amortyzacja 5.Remonty i konserwacja 6.Usługi transportowe własne i obce 7.nakłady finansowania odsetek kredytów i zapasów 8.Koszty ubytków i strat 9.wydatki na ubezpieczenia

c)Nośnikami kosztów

Koszty składowania- powiązane z przepływem wyrobów z i do składu oraz z utrzymywaniem rezerw w składzie.

Koszty ryzyka- zmniejszenie się wartości rezerw z powodów występujących poza działaniami kontrolującymi przedsiębiorstwa.

Koszty dostaw-nakłady zleceń, które pojawiają się na skutek magazynowanie i wykonywania zleceń na dodatkowe rezerwy u dostawcy z zewnątrz, oraz nakłady związane ze zmianą profilu produkcji.

Koszty utraconej sprzedaży- niewykonany zysk.