Utwór jest przykładem poetyki bezpośredniej. Bohater wiersza ujawni się mówiąc:

"Łowię je śpiesznie jak motyla".

A zatem utwór napisany jest w 1-szej osobie. Zabieg ten pozwala przypuszczać, że podmiotem lirycznym jest sam autor. Tematykę wiersza stanowią przemyślenia, uczucia i refleksje płynące z samego procesu tworzenia liryki. Staff w wyraźny sposób nawiązuje do starożytności, a konkretnie do twórczości znakomitego poety Horacego. Świadczyć o tym może już tytuł - "Ars poetica" to "List do Pizonów" Horacego, będący podstawą klasycznej poetyki. Autor wyłożył w swym wysławionym "Liście" najważniejsze zasady dotyczące pisania i tworzenia.

Wiersz Staffa jest swoistym odniesieniem się autora do poetyki i poglądów głoszonych przez Horacego. Na całość utworu składają się trzy zwrotki. Każda dotyczy kolejno innego problemu i zasad obowiązujących przy pisaniu poezji. Początkowa mówi o natchnieniu. Staff nazywa je "Echem". Mówi, że staje się ono symbolem najbardziej skrywanych, ulotnych, delikatnych myśli. Natchnienie - Echo to odzwierciedlenie nie dających się uchwycić, niepowtarzalnych emocji i uczuć, których nie można racjonalnie wytłumaczyć i nazwać. Jest to "coś" ukrytego we wnętrzu każdego artysty. "Coś" delikatnego:

"Nim zblednę, stanę się błękitne,

Srebrzyste, przezroczyste, żadne".

To właśnie "Echo" sprawia, że poeta jest w stanie tworzyć. Opisywać piękno świata i przyrody. Staff przywołuje także sentencje Horacego: "Carpe diem" - żyj chwilą. Gdyż niejednokrotnie to właśnie podczas chwili, krótkiego momentu jesteśmy w stanie zaobserwować, czy nawet przeżyć coś zupełnie niepowtarzalnego i wyjątkowego.

Staff uświadamia również czytelnikowi zadania i cele jakie ciążą na poezji. Pisarz zawiera w swych dziełach własne przemyślenia, poglądy, emocje, ale nie może zapominać, że za pomocą swoich wierszy komunikuje się z innymi ludźmi. Oczekuje, że właśnie przez swoje dzieła zostanie zrozumiany, czy podziwiany. Poezja ma stać się podstawą dyskusji miedzy ludźmi - czytelnikami, a autorem. Aby tak było musi być przejrzyście napisana.

Autor wprowadza zaskakującą metaforę - poezję utożsamia z motylem. Stworzeniem niezwykle pięknym, delikatnym i wyjątkowym. Zarówno motyl jak i poezja są niepowtarzalne.

Poeta rozważ w końcowej części wiersza jaki powinien być charakter i przeznaczenie poezji. Twierdzi, że powinna być czytelna, zrozumiała i przemawiająca do wyobraźni czytelnika. Staff jest zdania, że rymy ułatwiają odbiór liryki. (Utwór Staffa posiada rymy dokładne, przeplatane i jedenaście zgłosek w każdym wersie).

Wiersz według poety powinien być:

"Tak jasny jak spojrzenie w oczy

I prosty jak podanie ręki".

Poeta poprzez talent pisania powinien dotrzeć do "dna serca" czytelnika, zmusić go niejako do przemyśleń i refleksji na dany temat. Tylko tak może zmusić go do dyskusji o rzeczach pięknych, niezwykłych, ale przemijających. A co jest niezwykle istotne poezja sprawia, że każdy ma prawo do jej własnej interpretacji.