Wszyscy ludzie od stuleci dążą do zgłębienia mądrości, starają się ją osiągnąć wykorzystując filozofię oraz rozmaite dziedziny nauki. Całe swoje życie poświęcają nauce. Człowiek poznaje mądrość już od samego początku swego istnienia, lecz czym ona faktycznie jest? Przecież wszyscy pragną ją zgłębić przeróżnymi metodami, jedni poświęcają się czytaniu książek, inni zdobywają nowe umiejętności na rozmaitych kursach doszkalających, a jeszcze inni wyruszają w podróż, aby przekonać się, odkryć, czym w rzeczywistości jest mądrość. Nawet w Biblii poruszano jej temat, który również w dzisiejszych czasach pozostaje aktualny, nie zatarty przez czas.

We fragmencie Biblii - "Księdze Mądrości", w przekładzie Czesława Miłosza, a także w wierszu jego autorstwa, zatytułowanym "Zaklęcie", autor prezentuje dwa stanowiska związane z mądrością. Są to stanowiska Miłosza - w spojrzeniu poety, a także Miłosza, który jest tłumaczem Pisma Świętego. Jeśli chodzi o "Księgę Mądrości", autor usiłuje identyfikować się z całą mądrością. Ukazuje ją z perspektywy swojego indywidualnego spojrzenia. Twierdzi, iż jest ona cenniejsza od władzy, wszelkich bogactw, klejnotów, urody czy zdrowia. Właśnie z tego powodu ludzie powinni się starać "przełożyć ją nad berła i trony". Według Biblii, żadne ziemskie dobra materialne nie mogą być nawet przyrównywane z potęgą mądrości. Każdy z nas powinien bardziej zabiegać o nią niż o dobra materialne, gdyż to właśnie ona opromienia, a także rozjaśnia nasz świat, poprzez mądrość go poznawać. Zdaniem autora, mądrość sama się u niego zjawiła i dostarczyła mu radości, radości z prowadzenia mądrego życia. Każde z dóbr, które zdobył człowiek, są wynikiem mądrości. Według Biblii, rozum jest nam podarowany od Boga, to jedno z wielu Jego imion. Autor wywyższa mądrość, używa do jej zapisu dużej litery oraz personifikuje ją, mówi, iż "jest rodzicielką wszystkiego".

Z kolei w utworze pt. "Zaklęcie", Czesław Miłosz przedstawia mądrość, jako wartość, którą posiada i którą ludzie powinni cenić. Jedynie człowiek jest istotą obdarzoną rozumem i może czuć się z tego powodu dumny oraz wyróżniony spośród innych stworzeń. Mądrość umożliwia ciągle na nowo poznawać, odkrywać otaczający nas świat, jest ona niezwyciężona i nie podlega działaniom czasu. Ponieważ mądrość jest wolna, nie ogranicza jej krata, czy drut, czy też niszczenie książek. Poprzez siłę mądrości, możemy odróżniać to co dobre, od tego co złe, daje nam ona szansę na docenienie najwyższych wartości. Dzięki niej możemy uczyć się moralności, należytego postępowania, czynienia tego, co jest dobre, a więc przyjaźni, nadziei oraz tolerancji, bez żadnych podziałów. Przeciwnicy mądrości oraz nauki, sami ściągają na siebie rozmaite wyroki, przykładowo poprzez stosowanie cenzury. Poeta wychwala filozofię oraz poezję, które to łączą się w służbie temu, co dobre. Twierdzi także, iż mądrość to coś, czego nikt nie może nikomu zabronić.

Oba wspomniane powyżej teksty, podejmują temat mądrości, lecz w różnych ujęciach. W "Księdze mądrości", autor głosi pochwałę mądrości, dzięki której możemy poznawać dobro oraz zło, mówi, iż mądrość ulepsza świat, a także samych ludzi. Jest najcenniejszą ze wszystkich wartości. Z kolei w utworze Miłosza, pt. "Zaklęcie", mądrość to raczej próba pewnego "zaklęcia" rzeczywistości, w ten sposób, aby wreszcie miał szansę powstać rozumny świat, gdzie nie ma zła.