Od 1113 roku Gall Anonim prowadził swoja kronikę. Był on francuskim mnichem, który wędrując przez Węgry dostał się do Polski i tu osiadał, a było to za czasów panowania Bolesława Krzywoustego. Znalazłszy się na jego dworze, postanowił opisywać wszystkie wydarzające się rzeczy - tak też kronika powstała.

W swojej kronice, Anonim opisuje Bolesława Chrobrego, który był pierwszym królem Polski. Jako władcę, uznaje go za człowieka wspaniałego, który uświetnił swoje państwo. Ten król stał się sławny głównie przez swoje liczne podboje - zdobycie Czech i Moraw, zagarnięcie Węgier aż do granicy z Dunajem, potem jeszcze Pomorze i Prusy. Dzięki tym wyczynom udowadniał swoją męskość i wyjątkowe zdolności przywódcze. Zgromadzone przez Bolesława zasoby wojskowe były potężne, a wraz z jego bystrością, jasnym umysłem i mądrością, był zdolny wyzwać do boju wszystkich. Budził strach nawet jeszcze za czasów książęcych.

Pomimo swoich zwycięstw militarnych, Chrobry był bardzo mocno związany z kościołem. Gościł świętego Wojciecha, którego przyjmował z wielka gościnnością i oddaniem. Gall opisuje również szlachetne postępowanie króla, gdyż po śmierci świętego Wojciecha, Bolesław dał za niego tyle złota, ile ważyło ciało. Po oddaniu mu czci i namaszczeniu, zawiózł ciało świętego do metropolii Gnieźnieńskiej. Cześć jaką Chrobry oddawał całemu stanu duchowieństwa objawiała się też tym, że przy ich obecności, nie zezwalał sobie na spoczynek, dopóki oni byli w stanie pracy i gotowości.

Kolejną próbą honoru i potęgi tego władcy była wizyta Ottona III. Gościnność z jaką przyjął Bolesław gościa była tak ogromna, że sam cesarz okazał zdziwienie takim powitaniem i traktowaniem. Patrząc na przepych, bogactwo i uprzejmość z jaką go traktowano, mógł swobodnie uznać polskiego króla za człowieka równego sobie. Mając poparcie tak wielkiego wodza, Bolesław Chrobry poczuł się pewniej i z większą swobodą i chęcią postanowił wyruszyć na kolejne podboje i wyprawy, w których miał zamiar nawracać innowierców na właściwą wiarę, a ich ziemie podporządkować Polsce.

Bycie uczciwym i bezstronnym - te cechy opisuje Gall Anonim jako jedne z najważniejszych u króla. Posługiwał się nimi podczas osądzania sporów między ludnością - bez znaczenia z jakich klas społecznych ci ludzie się wywodzili (czy byli to ludzie szlachetnie urodzeni, czy wieśniacy), w oczach króla wszyscy zasługiwali na równość. Podczas sądzenia w takich sprawach zawsze starał się być gościnny i uczynny. Nie zezwalał jednak i bardzo potępiał sprzeciw wobec jego decyzji oraz oszustwo i kłamstwo.

Bolesław Chrobry odznaczał się takimi cnotami jak męskość, gościnność, szlachetność. Nie obce były mu także dobroć, hojność, sprawiedliwość i pokora. Uczyniły go wielkim władcą również tolerancja, wyrozumiałość i bezstronność. Dzięki tym wszystkim cechom mógł swobodnie panować w mocnym kraju, który sam takim stworzył. Przywiązywał dużą wagę do religii i dobra obywatelskiego - dla państwa i jego mieszkańców prowadził politykę rozszerzania granic i rozprzestrzeniania wiary chrześcijańskiej. Potrafił zdobywać sprzymierzeńców takich jak Otton III dla dobra swojego kraju. Bolesław Chrobry jest przykładem władcy idealnego, który wszystko robił dla dobra swojego kraju, poddanych i wiary!