W "Panu Tadeuszu" Adama Mickiewicza spotykamy się z nowym modelem bohatera romantycznego. To postać Jacka Soplicy.

W młodzieńczych latach Jacek Soplica doświadczył głębokiego zawodu miłosnego, który spowodował w konsekwencji jego moralny upadek. Jacek pokochał córkę Stolnika, która zamierzał poślubić. Jednak do małżeństwa nie doszło za sprawą ojca jego ukochanej. W tej sytuacji kawaler chciał zemścić się na Stolniku. Ostatecznie zabił Stolnika, w ten sposób zyskał miano zdrajcy. Po tych tragicznych wydarzeniach zabójca przeszedł dużą metamorfozę (jak wielu bohaterów dzieła Adama Mickiewicza). W dalszej kolejności został zmuszony do ukrywania się pod postacią księdza Robaka.

Wewnętrzna przemiana wyżej wspomnianego bohatera dotyczyła prawie wszystkiego. Z porywczego, także energicznego oraz lubiącego zabawę człowieka Jacek stał się pokornym, skromnym i konsekwentnym w działaniu. Jacek Soplica pod postacią ks. Robaka rozpoczyna swoją działalność. Staje się prawdziwym emisariuszem o wolność narodu, pragnie wskrzesić powstanie na terenach Litwy. Jako z pierwszych bohaterów romantycznych wybiera odmienną drogę działania. Nie dokonuje wybitnych oraz niezwykle głośnych czynów, które nie przynosiły skutecznego rozwiązania sytuacji. Wybiera drogę, która winni podążać polscy patrioci. Nie zamykał się przed ludźmi w klasztorze, nie chciał uciec od smutnej rzeczywistości. Jest to zupełnie nowy element wyróżniający owa postać spośród innych bohaterów romantycznych. Ksiądz Robak jako pierwszy z bohaterów romantycznych podejmuje działania wśród społeczeństwa, wierzy, ze jego wysiłek będzie się opłacił. Nie posiada on złudzeń postaci Konrada z "III części Dziadów", jest w stanie dokonać ważnego czynu. Jacek przestaje być romantycznym indywidualistą, należy do społeczności patriotów, którzy jednocząc się pragną zwyciężyć wroga. Nietypowa dla romantyka wydaje się być skromność postaci ks. Robaka, który nie ma zamiaru wywyższać się ponad innych. Jako jeden z niewielu bohaterów romantycznych odnosi sukces swego postępowania. Takim sukcesem jest przebaczenie uzyskane od Gerwazego w chwili śmierci. W związku z tym następuje jego rehabilitacja pośmiertna. Okazuje się, że Jacek Soplica stopniowo zmienia swoje postępowanie. Powoli staje się zagorzałym patriotą. Budzi się w nim poczucie walki za ukochana ojczyzną, porzuca los marzącego romantyka.

Losy Jacka Soplicy ukazują go w świetle bohatera dynamicznego, który ofiarował swoje życie w imię dobra ojczyzny. Jego metamorfoza dotyczy przeżyć wewnętrznych, z każdym rokiem staje się człowiekiem dojrzałym, który w dobrym kierunku analizuje aktualną sytuację polityczną kraju.

Adam Mickiewicz w dziele "Pan Tadeusz" zwraca uwagę czytelnika, ze w życiu człowieka dużą rolę odgrywa poświęcenia dla dobra ojczyzny oraz innych obywateli. Patriotyzm, który objawił się w postępowaniu Jacka Soplicy powoduje, iż jesteśmy w stanie przebaczyć mu jego grzechy, których dopuścił się w młodości jako Jacek Soplica. Na koniec warto dodać, że w omawianym dziele wieszcza narodowego mamy do czynienia z nowym typem bohatera romantycznego. Nie wolno o tym zapominać w czasie lektury tego dzieła.