Hamlet był synem króla Danii i królowej Gertrudy. Rodzice dbali o jego wykształcenie, w rezultacie czego młody książę był absolwentem uniwersytetu.

Hamlet w czasie studiów zachwyca się książkami. Jest humanistą, a w literaturze widzi sposób na życie. Zawsze na pytanie co czyta odpowiadał: 'słowa, słowa, słowa' . Po kilku latach zrozumiał jednak, że nie można czerpać wzorów z literatury, ponieważ są złym przykładem w szukaniu sposobu życie.

Zemsta kierowała długi czas Hamletem. Wiele czasu spędził nad rozważaniem, czy powinien z niej rezygnować. Przełomowym staje się dla bohatera spotkanie z duchem ojca. Hamlet pyta, biorąc pod uwagę jednocześnie że owy duch może być szatanem, czy przypadkiem nie chce jego zagłady. Kieruje się przy tym rozwagą, ale zauważyć można także jego słabość.

Wewnętrzny kryzys Hamleta rozwija się pod wpływam chęci zemsty. Nie jest on pewien podejmowanych decyzji i nie może dojść do końca swoich rozważań nad zemstą. Powodem są jego przekonania, że życie ludzkie jest najważniejsze, jest tworem Boga. Jednocześnie chce obronić swój honor, co może osiągnąć tylko mszcząc się za śmierć ojca. Kryzys powoduje, że Hamlet zmienia nastawienie do świata i ludzi. Zamyka się w sobie, a jego wrażliwość odchodzi wraz z ojcem. To, co było dotychczas dla niego warte poświęceń staje się nieistotne. Wartości, którymi się kierował oraz porządek świata został zachwiany i zburzył równowagę pomiędzy dobrem a złem. Hamlet rozmyśla, zamyka się w sobie, smutek i chęć odwetu nie pozwala mu normalnie egzystować. Pyta: "…być albo nie być, oto jest pytanie" .

Gorycz bohatera wzmaga fakt, że jego matka poślubiła mordercę jego ojca. Jest samotny. Myśl o tym powoduje obojętność, złość i bezwzględność. Udając człowieka chorego na umyśle, porzuca swoją wybrankę serca - Ofelię, ponieważ nawet miłość kobiety nie jest w stanie ukoić jego smutku. Walka z samym sobą, daje jednak bohaterowi odpowiedź. Postanawia się zemścić "w imię dobra Danii i Anglii".

Zemsta jednak prowadzi do zguby jego samego oraz osoby, którą kochał. W końcu ginie Ofelia. Wierząc za młodości w sprawiedliwość, poniósł porażkę. Tym większą, że kosztowała ona życie wielu ludzi. Decyzja Hamleta nie oznaczała węc zwycięstwa, stwarzała tylko pozorne rozwiązanie jego problemów.