Fraszką nazywamy gatunek literacki, mający lapidarną, zwięzłą formę, zawierającą dowcipną często pointę. Ma korzenie w starożytnym epigramacie. Nazwa jego pochodzi od włoskiego słowa frasca, które oznacza drobnostkę, gałązką, błahą rzecz. Fraszki Jana Kochanowskiego podejmują różnorodną tematykę: refleksyjną i filozoficzną "O żywocie ludzkim", miłosną "Do miłości", anegdotyczną "O doktorze Hiszpanie", zabawy słownej "O koźle", "Raki", biesiadną "Do Anakreonta", autotematyczną "Do fraszek", "Na dom w Czarnolesie".

"Fraszki" Kochanowskiego pisane w epoce renesansu wyraźnie noszą jej ślad. Ich charakterem kieruje humanizm. Zajmują się według jego założeń wszystkimi bieżącymi sprawami człowieka i jego też czynią swoim bohaterem. Przedmiotem opisu fraszek jest także postawa patriotyczna. Odnajdziemy wśród fraszek odwołania do filozofii stoickiej i epikurejskiej, a także mitologii; przywołuje postacie Fortuny, Ariadny, Proteusa. Forma wierszowa farszek również jest dość bogata: pięcio i trzynastozgłoskowce, przerzutnie, wiersz stychiczny, ciągły. Występują kalambury, czyli zabawy słowne. Panują we fraszkach różne nastroje- żartobliwe, czasem refleksyjne.