Obraz Hieronima Boscha „Syn marnotrawny” nawiązuje do przypowieści biblijnej. Artysta namalował dzieło w XV w. Jego prawdziwe imię to Hieronymus van Akien. Techniką, jaką wykonał obraz to olej na desce, a wymiary to 71x70.6 cm, jego kształt przypomina ośmiokąt.

W centralnej części obrazu widzimy człowieka ubranego w szarą i podartą odzież symbolizującą godzinę nawrócenia. Głowę ma skierowaną w kierunku zrujnowanej gospody. Jego twarz ma smutny i nieco zmartwiony wyraz. Lewą ręką, w której trzyma kapelusz, wskazuje drogę do domu ojca. W kapelusz jest wpięta dratwa i szydło oznaczające trud dotychczasowego życia. Na plecach ma wiklinowy kosz oraz łyżkę żebraczą. W prawej ręce trzyma kij do podpierania się. Za pasem widać przypięty sztylet i małą sakiewkę. Za zza pazuchy wystaje mu świńska racica uwiązana na rzemyku.

Po lewej stronie obrazu stoi zrujnowana gospoda. Pod jej dachem wisi klatka, w której jest sroka. Symbolizuje ona dom publiczny. Od frontu budynku jest przymocowany szyld z łabędziem. W drzwiach stoi obściskująca się para, a w oknie widać głowę kobiety, co oznacza oszustwo. Z boku domu widać pracującego mężczyznę. Przed domem stoi koryto, przy którym są świnie oznaczające obżarstwo. Obok widać kury o przed nimi stoi pies, który szczeka na wędrowca. Pies ten oznacza grzech, bród i podłość.

W prawym skrzydle obrazu wyraźnie widać bramę z uchwytem w kształcie trójkąta równobocznego. Za nią stoi krowa, a pod nią jest sroka. Dalej stoi drzewo, które ma guzy na pniu, mniej więcej na wysokości serca wędrowca. W koronie drzewa jest sowa oraz wisząca sikorka.

W tle obrazu widać delikatne wzniesienia i piaszczyste tereny, a niebo ma błękitny kolor.

W kolorystyce obrazu przeważają różne odcienie brązu i czerni. Nastrój dzieła jest smutny i nieco ponury.

Mnie obraz bardzo się podoba. Moim zdaniem wyraźnie widać, że wędrowiec to biblijny syn marnotrawny, który po tułaczce ma zamiar powrócić do swego ojca i prosić o przebaczenie. W tym obrazie nie ma zbyt wielu kolorów, co nadaje dziełu spokój.