Pustelnik to tak naprawdę wygnany król Popiel III. Wypędził go jego brat Popiel IV, zły i okrutny władca. Zgładzono przy okazji troje malutkich dzieci Popiela III. Po tych strasznych przeżyciach osiadł w chatce w lesie, nie walczył o odzyskanie tytułu króla. Tak żył już od dwudziestu lat. Kirkorowi opowiada historię korony. Popiel III, będąc wygnany, zabrał ze sobą legendarną koronę Lecha, która przynosiła państwu dobrobyt. Za czasów brata-uzurpatora bardzo źle działo się w Polsce, król był okrutny, panowały głód i strach. Korona, którą zabrał wypędzony król, to korona jednego z królów wracających z Betlejem. Zawędrował on na ziemie polskie i spotkał Lecha. Pokochali się, a król podarował Lechowi koronę. Od tamtego czasu przynosiła ona dobrobyt i szczęście.

  Pustelnik radzi Kirkorowi wybrać żonę spośród ubogich dziewcząt. Kirkor obiecuje zabić Popiela III i zwrócić władzę prawowitemu królowi. Korona jednak zostaje ukradziona. Gdy przychodzi do Pustelnika Balladyna – od razu domyśla się, ze to ona zabiła siostrę. Jest bezwzględny moralnie, surowo potępia zbrodniarkę. Balladyna postanawia go zgładzić – znajdują starca powieszonego.

  Pustelnik to fikcyjna postać, która w utworze stoi na straży tradycji i moralności. Przypomina legendę o protoplaście rodu Piastów. Wspomina też historię Narodzenia Jezusa i Trzech Króli.