Prometeusz był tytanem, który bardzo kochał ludzi. Chciał im pomóc, uczył ich, dał im ogień, który ukradł bogom. Za tę miłość do ludzkości bogowie okrutnie go ukarali – został przykuty do skał Kaukazu, gdzie sępy wyjadały mu wątrobę. Cierpienie było o tyle wielkie, że wątroba wciąż odrastała – kara została wymierzona na wieki.

  Często Prometeusza porównuje się do Adama. Co łączy te dwie postacie? Zarówno Adam, jak i Prometeusz zbuntowali się przeciwko bogom. Prometeusz kochał ludzi, chciał ich nauczyć lepiej radzić sobie w świecie, podarował im ogień. Bogowie z niepokojem patrzyli na wzrastające umiejętności ludzi, byli zazdrośni i bali się ich. Prometeusz, mimo zakazów, postanowił zaryzykować i ukradł ogień. Wiedział, że będzie za to ukarany. Został przykuty do skały, gdzie ptaki wyjadały mu wątrobę. To okrutna kara. I kara spotkała też Adama. Adam również przeciwstawił się Bogu. Zjadł owoc z „drzewa poznania dobrego i złego” mimo surowego zakazu. Za ten występek wraz z Ewą został wygnany z Raju, skazany na cierpienie za życia i śmierć. Kara wydaje się równie okrutna, co kara Prometeusza. Te dwie postacie łączy więc bunt, sprzeciw bogu, złamanie zasad.

  Prometeusz jest też porównywany do Chrystusa. Mitologiczny bohater poświęcił się dla ludzkości z miłości, kochał ludzi, chciał im pomóc, ułatwić życie. Niczego nie otrzymał w zamian, niczego nawet nie oczekiwał. Jego postawa była altruistyczna i pełna wiary w ludzi. Przekazywał im swoją wiedzę i doświadczenie, uczył ich matematyki, astronomii, korzystania z ognia. Chrystus również nauczał – miał swoich uczniów, wygłaszał pouczenia, przypowieści. Chciał, aby ludzie dowiedzieli się jak najwięcej o Bogu i jego miłości. Nauki te zostały spisane i na nich dzisiaj opiera się wiara chrześcijańska. Jezus poświęcił swoje życie dla ludzi, przez swoją śmierć ich odkupił. W tym aspekcie Prometeusz jest podobny do Chrystusa – cierpiał dla dobra ludzkości.

  Postawy Chrystusa i Prometeusza są więc bardzo podobne – kochali ludzkość, nauczali, przekazywali swoją wiedzę bezinteresownie, poświęcili się dla ludzi i oddali to, co mieli najcenniejszego – życie.