Dramat "Wesele" autorstwa Stanisława Wyspiańskiego to jedna z ważniejszych wypowiedzi na temat polskiego społeczeństwa. Ślub poety Lucjana Rydla, zobrazowanego w dramacie pod postacią Pana Młodego, z pochodzącą ze wsi Jadwigą Mikołajczykówną (Panna Młoda) był doskonałą okazją do spotkania dwóch najliczniejszych warstw społeczeństwa. W bronowickiej chacie nie zabrakło rodziny i przyjaciół Pana Młodego, którzy reprezentują inteligencję, a także wywodzących się z chłopstwa krewnych i sąsiadów Panny Młodej. Obie grupy zachowują pewien dystans względem siebie, a raczej zdawkowe próby nawiązania rozmowy są niepowodzeniami.

Autor utworu ostro krytykuje młodopolską modę na chłopomanię i upodobanie w stylizowaniu na ludowość powszechną wśród inteligencji. Zgodnie z powszechnymi stereotypami chłopi byli uważani za najmniej skażoną grupę społeczną. Byli przywiązani do narodowych tradycji, wierzyli w swoją potęgę i siłę. Pełni zapału i zaangażowania stanowili gwarancję wyzwoleńczego sukcesu, gdyby tylko ktoś umiał wykorzystać te zalety chłopstwa. Jednakże zebrani na uroczystości inteligenci reprezentują wyższość względem mieszkańców wsi. To na nich ciąży obowiązek zorganizowania powstania, oni powinni być przywódcami, którzy porwą cały naród. Jednakże okazują się egoistycznie skoncentrowani na własnych problemach, apatyczni, bierni. Okazuje się, że największym problemem trapiącym polski naród jest brak porozumienia w ważnych kwestiach. Najlepiej pokazują to dialogi między reprezentantami chłopów i inteligencji.

Dramatycznym momentem "Wesela" jest akt trzeci. Gospodarz dostaje od Wernyhory rozkaz rozesłania wici oraz złoty róg - symbol rozpoczęcia walk. Jednakże ten lekkomyślnie powierza zadanie Jaśkowi, który gubi złoty róg. W chwili, kiedy chłopi mieli rozpocząć powstanie, wszystkich ogarnia sen. Próbujący obudzić zebranych Jasiek słyszy znamienne słowa chochoła: "Miałeś chamie złoty róg". Pozbawieni broni w postaci kos chłopi odzyskują możliwość poruszania, ale zostają wciągnięci do zaczarowanego tańca. Na nic zdają się rozpaczliwe działanie Jaśka - taniec trwa nieprzerwanie.

W dramacie autor odwołał się do bogatej symboliki. Takim elementem jest chocholi taniec, który symbolizuje pozorne zjednoczenie obu warstw społeczeństwa, ale jednocześnie jest znakiem zaprzestania działań niepodległościowych.