Henryk Adam Aleksander Pius Oszyk- Sienkiewicz, pseudonim Litwos, jeden z najpopularniejszych pisarzy polskich przełomu XIX i XX wieku. Sienkiewicz urodził się 5 maja 1846 roku w Woli Okrzejskiej na Podlasiu w zubożałej rodzinie szlacheckiej, pieczętującej się herbem Oszyk, po mieczu wywodzącej się z Tatarów osiadłych na Litwie w XV i XVI wieku. Rodzice Sienkiewicza to Józef Sienkiewicz i Stefania Sienkiewicz z rodziny Cieciszowskich . Wola Okrzejska należała do babci Sienkiewicza Felicjany Cieciszowskiej. Rodzina przeprowadza się do Grabowców a później do Wężyczyna. W 1861 roku rodzice pisarza kupili kamienicę czynszową w Warszawie. Tam w 1866 roku Sienkiewicz ukończył gimnazjum i do 1872 roku studiował prawo, medycynę i filologię w Szkole Głównej i rosyjskim UW. Zdobywa tam wiedzę z literatury i języka staropolskiego. W 1867 roku pisze wierszowany utwór "Sielanka młodości", który zostaje odrzucony przez Tygodnik Ilustrowany. Dwa lata później debiutował w "Przeglądzie Tygodniowym" jako recenzent teatralny, a Tygodnik Ilustrowany drukuje rozprawkę historyczno- literacką o Mikołaju Sępie- Szarzyńskim. Do 1890 roku Sienkiewicz utrzymuje się z pracy dziennikarskiej. Sienkiewicz pisuje do pseudonimem Litwos do Gazety Polskiej oraz Niwy. W 1873 roku obejmuje w Gazecie Polskiej stały felieton "Bez tytułu", a w roku 1875 cykl "Chwila obecna". Od 1874 roku prowadzi dział literacki w Niwie. W 1876 roku wyjeżdża do Stanów Zjednoczonych. Do Europy wraca w 1878 roku, zatrzymuje się w Londynie , a następnie w Paryżu. W 1879 roku wygłasza odczyt we Lwowie pt. "Z Nowego Jorku do Kalifornii". W 1879 roku w Szczawnicy poznaje swoją przyszłą żoną Marię Szetkiewiczównę, w 1881 roku żeni się z Marią Szetkiewiczówną. Maria umiera w 1885 roku. W 1880 roku Sienkiewicz pisze utwór historyczny "Niewola tatarska" i pracuje nad powieścią "Ogniem i mieczem". W 1883 roku wiąże się z dziennikiem Słowo (pismo o tendencjach konserwatywno-szlacheckich), którego początkowo jest nawet redaktorem naczelnym. Pisze utwór dramatyczny Na jedną kartę, wystawiany w teatrach we Lwowie i Warszawie (w latach 1879-1881).W 1883 roku poślubia Marię Romanowską, córkę odeskiego bogacza Wołodkowicza. Żona opuszcza go. W 1900 roku zostaje uczczony jubileuszem 30- lecia twórczości, w darze od narodu otrzymał majątek Oblęgorek pod Kielcami. W 1905 roku otrzymał nagrodę Nobla. Występował przeciwko antypolskiej polityce rządu niemieckiego, był inicjatorem i wydawcą międzynarodowej ankiety "Prusse et Polotne" (1909). Po wybuchu I wojny światowej działał w Szwajcarii jako prezes Szwajcarskiego Komitetu Generalnego Pomocy Ofiarom Wojny w Polsce. Był współzałożycielem Kasy im. Mianowskiego, 1889- 1900 prezes Kasy Literackiej.

W 1901 roku Sienkiewicz pisze odezwę w sprawie dzieci we Wrześni, w 1906 roku wzywa rodaków z USA do pomocy głodującym w Królestwie Polskim. W 1904 roku bierze ślub z Marią Babską. Po wybuchu wojny Sienkiewicz wyjeżdża do Szwajcarii . Zmarł w Vevey 15 listopada 1916 roku. Do 1883 w jego twórczości dominowały nowele , powstawały od połowy lat siedemdziesiątych. Po Trylogii stały się gatunkiem drugoplanowym. W 1897 roku Sienkiewicz był najgłośniejszym pisarzem polskim. Miasto Zbaraż w 1879 roku

Nazwało jedną z ulic imieniem Sienkiewicza. Związany początkowo był z pozytywistami warszawskimi, później zbliżył się do konserwatystów, a pod koniec życia do stronnictwa narodowo- demokratycznego.