Ignacy Krasicki przyszedł na świat w 1735 roku w Dubiecku nad Sanem. Jego zamożna rodzina posiadała tytuły magnackie. Rodzice pragnęli, by obrał karierę duchownego, bo tylko tak mógł szybko uzyskać wysokie stanowisko. Uczęszczał do szkół jezuickich we Lwowie, dwa lata studiów odbył w Rzymie. Zdolności i zalety oraz wyniesione jeszcze z domu staranne wychowanie i obycie towarzyskimi szybko zapewniły mu wysokie stanowiska tak duchowne, jak i świeckie. Pełni funkcję kapelanem króla Stanisława Augusta, później zajmuje również godność prezesa trybunału małopolskiego, a mając zaledwie trzydzieści jeden życia zostaje ogłoszony biskupem na Warmii.

Zainteresowania i upodobania Krasickiego przyczyniły się do tego, że dość wcześnie zajął się pisaniem i pozostał tej pasji wierny, mimo wielu licznych obowiązków.

Twórczość Krasickiego wyróżnia bogactwo treści oraz dbałość o formę. Był twórcą wszechstronnym, uprawiał niemal wszystkie rodzaje literackie. Pisał artykuły, felietony, powieści o charakterze rozpraw filozoficzno-obyczajowych, powiastki, komedie , bajki , satyry , poematy , listy poetyckie i drobne wiersze .

Wszystkie działa Krasickiego przepełnione są ideami Oświecenia oraz głęboką wiarą w twórcy w sens szerzenia edukacji i rozwoju nauki. Krasicki poprzez swą twórczość starał się wpływać na polskie społeczeństwo i wychowywać je. Opowiadał się za postępem, a zwalczał zacofanie, ciemnotę. Skutecznie i konsekwentnie zwalczał oraz ośmieszał narastające od wieków przesądy i wszelkie objawy moralnego upadku, jakie dostrzegał wśród sobie współczesnych. Jego patriotyczne uczucia znalazły szczególnie wymowny oddźwięk w wierszu - " Hymn do miłości ojczyzny ."

O artyzmie Krasickiego świadczy mistrzowski styl uzyskany dzięki jasności i prostocie języka, ale też lekkości i swobodzie w wyrażaniu myśli, starannie dobranym słowom, logiczności zdań. Najpełniej jego artyzm objawił się w bajkach, co zjednało mu miano "księcia poetów polskich". W bajkach Krasicki ośmiesza pospolite przywary ludzi, takie jak: głupota, zarozumialstwo, pycha, egoizm, stawianie siły ponad prawem, ucisk najbardziej bezbronnych. Dwa zbiory bajek Krasickiego to: "Bajki i przypowieści " oraz "Bajki nowe " - oba dowodzą, że ich twórca był prawdziwym mistrzem słowa.

O niepodważalnym talencie Krasickiego świadczą również satyry jego autorstwa. Potępia w nich zaniedbania będące skutkami zacofania ówczesnej szlachty, jej wiarę w zabobony, bigoterię, jak i snobizm - co najczęściej wynikało z ujemnych i źle rozumianych przez szlachtę wpływów kultury francuskiej .

Ponadto do twórczości Krasickiego należą: " Myszeida " - poemat heroikomiczny opisujący wojnę między myszami i kotami, " Monachomachia " i " Antymonachomachia " - oba ośmieszają i obnażają grzechy ówczesnego kleru (materializm, nieuctwo, pieniactwo, pijaństwo), oraz "Pan Podstoli" i powieść satyryczno-utopijna " Mikołaja Doświadczyńskiego przypadki".

Ignacy Krasicki był niezwykłą osobowością polskiej literatury doby oświecenia, a zarazem wrażliwym obserwatorem polskiej rzeczywistości XVIII wieku, można go też uznać za jednym z najwytrawniejszych stylistów w naszej literaturze.