Król życia, miłośnik mocnych wrażeń, pisarz-noblista - Ernest Hemingway już jako dziecko był kimś, kto chciał przeżywać życie niebanalnie i w pełni. Nic dziwnego, że czerpiąc z własnej biografii, mógł pisać o porywających rzeczach, przykuwać uwagę egzotyką oraz pełnią doznań.

Ernest Hemingway - biografia: dzieciństwo

Urodzony w 1899 roku, w amerykańskim miasteczku Oak Park w stanie Illinois, Ernest Hemingway miał pięcioro rodzeństwa. Zachęcony przez ojca, zaangażował się w Klub Miłośników Przyrody im. Agassiza, co wykształciło w nim upodobanie do wędrówek i podróży oraz chęć, by poznać najtajniejsze sekrety świata przyrody. 

Drugą fascynacją był sport - przez czas jakiś zajadle trenował boks, który był jego wielką namiętnością i w dorosłym życiu. Ale stanowczo największym przedmiotem zaangażowania była dla młodego Hemingwaya prowadzona w gimnazjum gazetka, do której pisał reportaże. 

Z czasem zaczął pisywać do lokalnego pisma Kansas City Star, które było jego pierwszym miejscem zarobkowania. Pracę tam przerwał mu wybuch wojny i zaangażowanie w nią od 1917 Stanów Zjednoczonych.

Ernest Hemingway - biografia: wojna i lata powojenne

Mimo chęci, z powodu słabego wzroku Hemingway nie mógł wziąć udziału bezpośrednio w walkach, stąd wyruszenie do Włoch jako kierowca i sanitariusz z Czerwonego Krzyża. Raniony tam poważnie, trafia najpierw do szpitala w Mediolanie, a w 1919 roku wraca do Stanów, gdzie długo nie zagrzewa miejsca i rusza, by podróżować po świecie i zarabiać pisaniem reportaży. 

W 1921 roku żeni się z Hadley Richardson. Małżonkowie zamieszkują na prawie 2 lata w Paryżu, w słynnej Dzielnicy Łacińskiej, mekce bohemy artystycznej. To pozwala poznać Hemingwayowi, m.in. Gertrudę Stein, Scotta Fitzgerarda i innych przedstawicieli tamtejszego świata literackiego, wówczas najgorętszego. 

W międzyczasie podróżuje zawodowo, np. w 1922 zostaje korespondentem na wojnie turecko-greckiej. Zakochuje się też w hiszpańskiej corridzie, która idealnie wpisywała się w poziom emocji, które lubił. W roku 1923 rozpoczyna swą przygodę z literaturą, która jak wszystko w jego życiu staje się intensywna i pełna sukcesów.

Ernest Hemingway - biografia: pełnia życia

Mimo narodzin w 1923 syna, pisarz wkrótce rozstaje się z jego matką. W 1927 roku żeni się z Pauliną Pfeiffer. Zamieszkuje z nią na Florydzie, zostaje ojcem jeszcze dwa razy, co w żaden sposób nie ogranicza jego intensywnych przygód: łowi ryby, poluje, bierze udział w safari w Tanganice i Kenii oraz jako pracownik gazety North American Newspaper Alliance, jest korespondentem wojennym w Hiszpanii. 

Kolejne małżeństwo jednak również okazuje się porażką, Hemingway przenosi się na Kubę i tam poślubia Martę Gellhorn, swą trzecią i ostatnią żonę. Kolejny związek, z dziennikarką Mary Welsh, nie zostanie już przez pisarza formalizowany. Podczas wojny oczywiście jest czynnie zaangażowany w walki, próbuje nawet polować na łodzie podwodne Niemców swym kutrem.

 Walczył pod Paryżem i w Belgii. Po zakończeniu wojny, wraca na Kubę. Nie przestaje intensywnie żyć, choć np. w roku 1949 po wypadku na polowaniu grozi mu utrata wzroku, a w 1953 po dwukrotnym udziale w katastrofie samolotowej, w szpitalu ma okazje czytać pośmiertne artykuły na swój temat. Z powodu tychże katastrof nie może osobiście odebrać nagrody Nobla. 

Do końca lat 50-tych pisze, potem w efekcie podupadnięcia na zdrowiu, zmuszony jest do powrotu do Stanów Zjednoczonych. Nieprzynoszące spektakularnych efektów leczenie przerywa w 1961 roku, 2 lipca, strzelając do siebie śmiertelnie z dubeltówki.

Ernest Hemingway - twórczość: najgłośniejsze utwory

Najważniejsze utwory Hemingwaya to:

- Słońce też wschodzi (1926)

- Pożegnanie z bronią (1929)

- Śmierć po południu (1932)

- Zielone wzgórza Afryki (1935)

- Mieć i nie mieć (1937)

- Piąta Kolumna (1938)

- Komu bije dzwon (1940)

- Za rzekę, w cień drzew (1950)

- Stary człowiek i morze (1952)