Mit o Niobe - streszczenie mitu o greckiej królowej Teb, symbolika i nawiązania.

 Mit o Niobe - treść mitu

Mit o Niobe należy do mitów tebańskich. Niobe była córką Tantala, króla lidzkiego skazanego przez bogów na wieczne męki. Niobe została żoną Amfiona, władcy Teb, posiadającego cudowną harfę. Podczas gry na niej kamienie poruszone pięknem muzyki poruszały się i same układały w rzędzie. Niobe i Amfion doczekali się czternaściorga dzieci - siedmiu synów i siedmiu córek. Mit o Niobe wspomina, że królową rozpierała duma z posiadania tak licznego potomstwa. 

Dziwiła się, że ludzie czczą tytanidę Latonę, posiadającą zaledwie dwoje dzieci, podczas gdy większa chwała należy się jej. Urażona Latona poskarżyła się synowi i córce - Apollinowi i Artemidzie (dzieci Zeusa), którzy strzelając z łuku zabili wszystkie dzieci Niobe. Mit mówi, że zrozpaczona matka odeszła z Teb i powróciła do swojej ojczyzny, miasta Sipylos. 

Tam przesiadywała na okolicznej górze, pogrążając się w nieszczęściu. Mit o Niobe kończy się zamienieniem królowej w kamień za sprawą bogów. To jednak nie zakończyło cierpień matki, gdyż z kamienia nadal płynęły łzy.

Mit o Niobe - symbolika i nawiązania

Mit o Niobe pojawiał się wielokrotnie w późniejszych dziełach literackich i malarskich, także w rzeźbie. Niobe stała się archetypem cierpiącej matki, opłakującej śmierć swoich dzieci. 

Mit o Niobe przywołał starożytny poeta rzymski Owidiusz w "Metamorfozach", gdzie przedstawił moment śmierci jej potomstwa. Znane nawiązanie do tego mitu zawierają "Treny" Jana Kochanowskiego, a dokładnie w trenie IV poeta napisał: "Nie dziwuję Nijobie, że na martwe ciała/Swoich namilszych dziatek patrząc, skamięniała".

Mit o Niobe wykorzystał także K.I. Gałczyński w poemacie "Niobe", którego inspiracją stał się fragment pomnika Niobe oglądanego przez poetę w muzeum w Nieborowie. 

Znana jest również rzymska kopia greckiego pomnika przedstawiającego Niobe osłaniającą najmłodszą córkę z muzeum we Florencji oraz liczne obrazy m.in.  "Apollo i Artemida zabijają dzieci Niobe" autorstwa francuskiego malarza Gabriela Lemonniera.