Bolesław II Szczodry był księciem Polski w latach 1058 - 1076 oraz królem Polski w latach  1076 - 1079. Był pierworodnym synem swojego poprzednika - Kazimierza I Odnowiciela oraz Dobroniegi ( córki Włodzimierza I Wielkiego - wielkiego księcia kijowskiego ) 

Urodził się ok. 1042 roku. Zmarł 2 lub 3 kwietnia 1081 lub 1082 roku  ( dokładne daty urodzenia i śmierci nie są znane ). 

Głównym celem Bolesława Szczodrego było powstrzymanie ekspansji niemieckiej i wzmocnienie państwa polskiego poprzez aktywną politykę zagraniczną. W 1060 roku zorganizował on pierwszą wyprawę na Węgry w celu osadzenia na tamtejszym tronie swojego sojusznika, Beli I.

Sytuacja polityczna w Europie stała się dla nowego władcy polskiego wyjątkowo korzystna. Rozpoczął się bowiem konflikt między Papiestwem, a Cesarstwem – spór o inwestyturę. Bolesław opowiedział się po stronie papieża – Grzegorza VII, w jego walce o dominację w Europie z cesarzem Henrykiem IV.Książę polski chcąc uniezależnić się od Cesarstwa starał się stworzyć blok państw antycesarskich. W tym celu trzykrotnie – w latach 1060, 1064 oraz 1077, podejmował interwencje na Węgrzech. Bolesławowi udało się osadzić na tamtejszym tronie swoich kandydatów – w roku 1060 królem Węgierskim zostaje Bela, kolejno w roku 1074 – Gejza oraz Władysław w roku 1077.Stosunki polsko – czeskie pogarszają się po zaprzestaniu płacenia trybutu przez Bolesława Śmiałego. Pomimo, że pierwsza wyprawa księcia polskiego w roku 1060 pod Hradec zakończyła się niepowodzeniem, to już wyprawy w latach 1070 – 1072 zakończyły się pełnym sukcesem Bolesława Śmiałego.W efekcie licznych starć oraz zawiązywania sojuszy, w ówczesnej Europie powstały dwa bloki państw – Czechy wspierające cesarstwo oraz Polska i Węgry popierające papiestwo. W 1075 roku uregulowano ostatecznie kwestie związane z odbudową metropolii gnieźnieńskiej, a w 1076 roku  Bolesław za zgodą Grzegorza VII koronował się na króla Polski.