1.Położenie Polski:

Polska Polska Rzeczpospolita Polska. Państwo położone w środkowej Europie nad Morzem Bałtyckim. Powierzchnia 312 685 km2. Liczba ludności 38 641 tys. (2001 r.). Stolica Warszawa. Język urzędowy polski. ... Czytaj dalej Słownik geograficzny to jeden z większych krajów Europy. Jej powierzchnia wynosi 312 685 km2 Odznacza się bardzo zwartym terytorium o kształcie zbliżonym do koła. Położona jest w Środkowo-wschodniej Europie, w dorzeczu Wisły i Odry, na Niżu Europejskim, między Morzem Bałtyckim a łukiem Karpat. Najbardziej na południe wysunięty punkt to  Szczyt Szczyt najwyżej położony punkt wypukłej formy terenu (np. góry, grani, pagórka, wzgórza, wydmy).
Czytaj dalej Słownik geograficzny
Opołonek (49o szerokości geograficznej północnej). Na północy takim miejscem jest przylądek Rozewie (54o50' szerokości geograficznej północnej). Najbardziej na zachód wysunięty punkt leży na 14o07' długości geograficznej wschodniej, a na wschód na 24o08' długości geograficznej wschodniej. Położenie Polski w średnich szerokościach geograficznych determinuje jej: klimat, szatę roślinną, gleby itd.

Polska zajmuje obszar między Europą Zachodnią, rozczłonkowaną, podzieloną na wiele krain i regionów, a Europę Wschodnią, mniej zróżnicowaną przestrzennie. W budowie geologicznej a także w rzeźbie terenu z łatwością można zauważyć wiele cech Cech organizacja zawodowa rzemieślników w miastach średniowiecznych. Na zachodzie Europy cechy powstały w X-XII w. Ich celem była obrona interesów rzemiosła i praw członków. Organizowały także ... Czytaj dalej Słownik historyczny wspólnych z każdym z wyżej wymienionych obszarów naszego kontynentu. Z jednej strony na południu i południowym-zachodzie występują obszary o bardzo urozmaiconej rzeźbie, z zespołami starych i młodych górotworów charakterystycznych dla Europy Zachodniej, z drugiej zaś na północnym-wschodzie i na wschodzie mało zróżnicowana platforma wschodnioeuropejska.

2.Ukształtowanie powierzchni Polski:

Nasz kraj jest na ogół nizinny. Średnia wysokość nad poziomem morza (n.p.m.) wynosi 173 m, podczas gdy dla całej Europy (najniższego z kontynentów) wynosi 292 m. Obszary zaliczane do nizin zajmują 91,3% ogólnej powierzchni Polski, wyżynne - 7,7%, natomiast obszary typowo górskie tylko 1%. Należy jednak podkreślić, że nawet niziny mają najczęściej charakter pagórkowaty, co jest związane z działalnością lodowców (pojezierza), a tylko w centralnej Polsce są one typowo równinne. Jedną z charakterystycznych cech ukształtowania pionowego kraju jest pasowość, co oznacza, że pasy wzniesień i obniżeń występują na przemian po sobie w układzie równoleżnikowym.

3. Surowce mineralne:

Polska jest krajem zasobnym w surowce mineralne. Lokuje się w ścisłej czołówce państw o największych na świecie zasobach m.in. węgla kamiennego i brunatnego, rud miedzi, cynku i ołowiu, a także siarki, soli kamiennej i surowców budowlanych. Jeszcze w starożytności kraj słynął z wydobycia bursztynu. Przez polskie ziemie wiódł Szlak Bursztynowy znad Adriatyku nad Bałtyk. Także i dziś Polska jest liczącym się producentem bursztynu. Zasoby tego minerału szacowane są na 12 tys. ton.

Najdawniejsze ślady górnictwa na ziemiach polskich pochodzą sprzed 3500 lat p.n.e. W średniowieczu wielkie znaczenie miało wydobywanie soli kamiennej w żupach krakowskich - w Bochni i Wieliczce. Od połowy XVIII w. pierwszorzędnego znaczenia nabrało górnictwo węgla kamiennego. Zasoby bilansowe węgla kamiennego szacowane są w Polsce na 45,4 mld ton. Polska jest ponadto 6. na świecie producentem węgla brunatnego.

Choć to właśnie w Polsce uruchomiono pierwszą na świecie kopalnię ropy naftowej, krajowe zasoby ropy i gazu nie pokrywają krajowego zapotrzebowania i obydwa te surowce są dodatkowo importowane. Coraz popularniejsze staje się też produkowanie energii ze źródeł odnawialnych.