Apollo i Marsjasz - Środki stylistyczne
Środki stylistyczne zastosowane w utworze „Apollo i Marsjasz” to:
– ironia – „słuch absolutny kontra ogromna skala”, „bóg o nerwach z tworzyw sztucznych”, „czy z wycia Marsjasza nie powstanie z czasem nowa gałąź sztuki”;
– powtórzenie – „wstrząsany dreszczem obrzydzenia Apollo czyści swój instrument;
– metafora – „łyse góry wątroby”, „pokarmów białe wąwozy”, „szumiące lasy płuc”, „słodkie pagórki mięśni”, „zimowy wiatr kości”;
– kontrast – boska doskonałość Apollina kontra ludzka udręka Marsjasza;
– epitet – „właściwy pojedynek”, „nieprzebrane bogactwo”, „szumiące lasy”, „zimowy wiatr”, „żwirową aleją”, „skamieniały słowik”;
– personifikacja – „drzewo, do którego przywiązany był Marsjasz jest siwe zupełnie”.
