Czarodziejska góra - biografia autora
Paul Thomas Mann urodził się 6 czerwca 1875 roku w Lubece w Niemczech, w zamożnej rodzinie kupieckiej. Jego ojciec był hurtownikiem i senatorem miasta, matka pochodziła z rodziny o korzeniach niemiecko-brazylijskich. Miał starszego brata Heinricha, który również został pisarzem. Po śmierci ojca w 1891 roku rodzina przeniosła się do Monachium, gdzie młody Mann rozpoczął swoje życie literackie.
Od młodości interesował się literaturą i sztuką. Już pod koniec XIX wieku publikował nowele, a w 1900 roku ukazała się jego pierwsza głośna powieść „Buddenbrookowie” – saga o historii mieszczańskiej rodziny, która przyniosła mu rozgłos i uznanie krytyków.
W 1905 roku poślubił Katię Pringsheim, z którą miał sześcioro dzieci, m.in. Erikę i Golo, którzy także związali się potem z literaturą i kulturą. Jego życie prywatne było wielowarstwowe i skomplikowane; biografowie wskazują, że doświadczenia osobiste, w tym aspekty jego orientacji i relacji rodzinnych, znalazły odbicie w jego twórczości.
Tomasz Mann był autorem zarówno powieści, jak i esejów. Do jego najważniejszych dzieł w twórczości Tomasza Manna należą:
- „Buddenbrookowie” – powieść o upadku rodziny mieszczańskiej, która przyniosła mu pierwsze uznanie;
- „Śmierć w Wenecji” – nowela analizująca pragnienie, artystyczną obsesję i konflikt między racjonalnością a namiętnością;
- „Czarodziejska góra” – monumentalna powieść o czasie, chorobie, kulturze i kryzysie Europy przed I wojną światową;
- „Doktor Faustus” – powieść z okresu powojennego, łącząca refleksje nad kulturą, muzyką i kondycją europejską;
Jego twórczość obejmuje także eseje, wykłady i prozę krótką, w których podejmował pytania o sens kultury, tożsamość narodową i rolę artysty.
W 1929 roku otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie literatury, przede wszystkim za „Buddenbrooków”, które uznano za jedno z największych osiągnięć powieści europejskiej początku XX wieku.
W latach trzydziestych, w obliczu wzrostu nazizmu, Mann zaangażował się w krytykę totalitaryzmu. Po dojściu nazistów do władzy w 1933 roku opuścił Niemcy i osiedlił się najpierw w Szwajcarii, a potem w Stanach Zjednoczonych. Tam kontynuował twórczość oraz publicystyczne wystąpienia przeciwko reżimowi hitlerowskiemu.
Po II wojnie światowej wrócił do Europy. Jego późne prace, m.in. „Doktor Faustus”, były próbą zrozumienia upadku kultury europejskiej i muzycznego oraz filozoficznego komentarza do epoki.
Thomas Mann zmarł 12 sierpnia 1955 roku w Zurychu w Szwajcarii. Jego dzieło pozostaje jednym z najważniejszych głosów literatury europejskiej XX wieku, łączącej głęboką refleksję filozoficzną z krytyką kultury i historii.
