Proszę państwa do gazu - biografia autora
Tadeusz Borowski urodził się 12 listopada 1922 roku w Żytomierzu (wówczas ZSRR), zmarł 3 lipca 1951 roku w Warszawie śmiercią najprawdopodobniej samobójczą. Wybitny poeta i pisarz, który w swoich utworach w sposób bezkompromisowy opisał koszmar II wojny światowej.
Jako chłopiec tułał się wraz z bratem w samotnej wędrówce do Polski, by spotkać się z aresztowanymi wcześniej rodzicami. Ostatecznie rodzinie udało się ponownie zamieszkać razem w Warszawie. Studiował polonistykę na tajnym Uniwersytecie Warszawskim. W czasie II wojny światowej wydał swój pierwszy tomik wierszy, kolejne natomiast pisał dla towarzyszy niedoli podczas pobytu w obozie koncentracyjnym w Oświęcimiu, a następnie na terenie Rzeszy – w Dautmergen i Dachau. Większość poezji z tego okresu niestety nie zachowała się.
Po wojnie przez rok mieszkał w Monachium, a w 1946 roku wrócił do kraju. Spisał swoje obozowe doświadczenia w przejmujących opowiadaniach, za które był niejednokrotnie krytykowany za zbyt dosadne i brutalne ujęcie tematu. W realiach powojennej Polski upatrywał nadziei w budowie ustroju socjalistycznego.
Ważniejsze utwory:
Tomiki poezji:
– "Gdziekolwiek ziemia…" (1942);
– "Arkusz poetycki nr 2" (1944).
Zbiory opowiadań:
– "Byliśmy w Oświęcimiu" (1946);
– "Pożegnanie z Marią" (1947);
– "Kamienny świat" (1948).
