Kasieńka - bohaterowie
Kasieńka – główna bohaterka i narratorka powieści. Jest polską nastolatką, która razem z matką wyjeżdża do Anglii, aby odnaleźć ojca, który porzucił rodzinę. Początkowo cicha, nieśmiała i wrażliwa, Kasieńka czuje się obca i zagubiona w nowym kraju. W szkole zmaga się z brakiem akceptacji, wyśmiewaniem i przemocą rówieśniczą, a w domu – z samotnością i emocjonalnym dystansem matki. Z czasem zaczyna dojrzewać, nabiera odwagi i samoświadomości. Pływanie staje się dla niej symbolem wolności i siły, pomaga jej odnaleźć równowagę i zbudować poczucie własnej wartości. Kasieńka uczy się niezależności, przestaje żyć w cieniu przeszłości i akceptuje swoją tożsamość – zarówno polską, jak i angielską. Na końcu powieści staje się dojrzalsza, spokojniejsza i pewniejsza siebie.
Mama Kasieńki – Polka, która po zniknięciu męża postanawia odnaleźć go w Anglii. Jest zdeterminowana, pracowita i uparta, ale też zagubiona i zraniona emocjonalnie. Całą swoją energię poświęca poszukiwaniu męża – rozwiesza plakaty, przeszukuje ogłoszenia i wypytuje ludzi, przez co zaniedbuje własne życie i relację z córką. Z czasem jej zachowanie staje się coraz bardziej obsesyjne, jednak po spotkaniu z byłym mężem kobieta przechodzi przemianę. Uświadamia sobie, że musi przestać żyć przeszłością. Dzięki wsparciu Kanoro i miłości do córki odzyskuje równowagę, uczy się akceptacji i zaczyna budować nowe życie w Anglii.
Ojciec Kasieńki – nieobecny, ale kluczowy dla całej fabuły. Porzuca rodzinę bez słowa wyjaśnienia, zostawiając jedynie krótki liścik. Wspomnienia o nim powracają w narracji córki jako symbol utraty, tęsknoty i zdrady. Kiedy w końcu zostaje odnaleziony, okazuje się, że ułożył sobie życie na nowo. Ma nową partnerkę i dziecko. Nie chce kontaktu z byłą żoną ani córką, co jest dla obu kobiet bolesnym, ale oczyszczającym doświadczeniem.
Kanoro – kenijski lekarz, który w Anglii pracuje jako sprzątacz w tym samym szpitalu, co mama Kasieńki. Mimo trudności zachowuje godność i spokój. Kanoro jest życzliwy, empatyczny i mądry, staje się dla Kasieńki i jej matki wsparciem w najtrudniejszych chwilach. Pomaga im odnaleźć równowagę i przypomina, że nawet w obcym kraju można stworzyć dom. Z czasem między nim a matką Kasieńki rodzi się uczucie, które daje im obojgu szansę na nowy początek. Dla Kasieńki Kanoro jest przykładem dojrzałości i dobroci. Kimś, kto zastępuje ojca, nie próbując go naśladować.
Clair – prześladowczyni Kasieńki w szkole. Popularna, pewna siebie dziewczyna, która wyśmiewa bohaterkę z powodu pochodzenia, wyglądu i akcentu. Clair jest przedstawicielką szkolnej elity, ale jej zachowanie wynika z braku empatii i potrzeby dominacji. Jej postać symbolizuje nietolerancję, uprzedzenia i okrucieństwo młodzieży wobec „innych”.
William – starszy chłopak z dziewiątej klasy, utalentowany pływak, który początkowo okazuje Kasieńce sympatię. Wydaje się miły i opiekuńczy, lecz z czasem okazuje się, że brakuje mu odwagi i empatii. Gdy Clair zaczyna rozpowiadać o nim i Kasieńce plotki, William nie broni dziewczyny i unika jej, by nie stracić popularności. Jest ważny dla bohaterki, ponieważ stanowi pierwsze doświadczenie miłości i rozczarowania, które uczy ją dystansu i samoakceptacji.
Babcia Kasieńki – przyjeżdża do Anglii, by pomóc córce i wnuczce. Jest osobą prostolinijną, twardą i bardzo przywiązaną do rodzinnych wartości. Nie akceptuje decyzji córki o wyjeździe ani jej uporu w szukaniu męża, którego uważa za zdrajcę. Choć często się z nią kłóci, to jej obecność przywraca rodzinie pewną równowagę i przypomina o korzeniach. Dla Kasieńki babcia jest symbolem stabilności, tradycji i Polski, którą dziewczynka nosi w pamięci.
