Biała magia - analiza i interpretacja
„Biała magia” Baczyńskiego to utwór składający się z 6 czterowersowych strof. Wiersz posiada rymy niedokładne i nie ma stałego metrum, co nadaje mu swobodny, niemal narracyjny rytm. Składa się z krótkich i średniej długości wersów, co wzmacnia intymność i spokój przedstawianej sceny. Poeta używa wielu środków stylistycznych, takich jak: metafory, przenośnie, personifikacje i symbole.
Obrazy świetlne i oniryczne nadają wierszowi niemal mistyczny charakter. Podmiot liryczny opisuje obserwowaną scenę z dużą szczegółowością i wrażliwością, tworząc obraz pełen ciszy, harmonii i delikatności. Język poetycki jest zmysłowy, pełen subtelnych dźwięków i wizualnych obrazów, co pozwala czytelnikowi niemal „widzieć” i „czuć” scenę. Zwykła czynność zostaje przekształcona w rytuał oczyszczenia i olśnienia. Wiersz ukazuje duchowe i zmysłowe piękno kobiety oraz magię miłości, która przemienia rzeczywistość w sen o doskonałej harmonii.
