Ksiądz Marek - streszczenie krótkie
„Ksiądz Marek” Juliusza Słowackiego to dramat w 3 aktach, opisujący wydarzenia rozgrywające się w Barze, gdzie odbywa się narada konfederatów barskich. Starościc i inni uczestnicy rozmawiają o kazaniach księdza Marka oraz o trudnej sytuacji miasta. Marszałek i część szlachty dochodzą do wniosku, że należy opuścić Bar z powodu braku żywności, pieniędzy i amunicji. Ksiądz Marek stanowczo sprzeciwia się temu pomysłowi, oskarża przywódców o tchórzostwo i przekonuje, że miasto powinno zostać obronione. Większość dowódców opuszcza jednak Bar.
Przybywa Kosakowski, który zdobywa wpływy w mieście, wyłudza pieniądze od Rabina i zaczyna interesować się Judytą. Żydówka podejrzewa, że mężczyzna ma złe zamiary i udaje się do Księdza Marka z kosztownościami i bronią. Kosakowski zabiera łupy i uchodzi z miasta, nakazując powieszenie Rabina na umówiony znak.
Ksiądz Marek przejmuje duchowe przywództwo nad obrońcami miasta i przygotowuje ich do dalszej walki.
Po powrocie Kosakowski próbuje zdobyć Judytę, lecz spotyka się z jej odrzuceniem. Gdy dziewczyna broni swojej godności, Kosakowski rozkazuje ją uwięzić. Starościc występuje w obronie Judyty i dochodzi do pojedynku z Kosakowskim. Starościc zostaje śmiertelnie ranny i umiera po przybyciu księdza Marka. Duchowny publicznie oskarża Kosakowskiego o zbrodnię i doprowadza do jego wygnania z Baru. Następnie wybucha burza, a ksiądz Marek prowadzi konfederatów do walki przeciw wojskom rosyjskim.
Kosakowski wraca, gdy Judyta odprawia bosiny po śmierci Rabina. Nadal nie chce mieć z nim nic do czynienia, co rozwściecza mężczyznę. Żydówka postanawia pomóc Rosjanom i pokazuje im podziemne przejście pod murami miasta, co decyduje o ich zwycięstwie. Kreczetnikow nie okazuje jej jednak wdzięczności za pomoc i nie zamierza oszczędzić mieszkańców miasta, a bohaterka zaczyna żałować zdrady, jakiej się dopuściła. Po zdobyciu Baru przez Rosjan miasto nawiedza zaraza.
Kreczetnikow pokazuje Braneckiemu, że Bar jest pod władzą Moskali. Adiutant opowiada o zamieszkach w mieście. Ksiądz Marek zostaje pojmany i skazany na wywiezienie, jednak wokół jego osoby zaczynają narastać opowieści o cudach. Judyta otrzymuje od niego przebaczenie i przechodzi duchową przemianę. Przyjmuje sakramenty i imię Salomea.
Kosakowski, dręczony wyrzutami sumienia, postanawia ratować księdza. W mieście wybucha bunt chorych i żołnierzy, którzy uwalniają duchownego. Ksiądz Marek wygłasza ostatnie prorocze przemówienie o cierpieniu Polski i swojej misji, a także przyszłym odrodzeniu ojczyzny. Wkrótce potem umiera otoczony tłumem wiernych. Puławski oddaje mu hołd.
