Do prostego człowieka - Środki stylistyczne
Środki stylistyczne zastosowane w utworze:
- epitet – „klajstrem świeżym”, „czarny druk”, „odwieczne kłamstwo”, „panami brzuchatemi”;
- metafora – „na alarm czarny druk uderzy”, „ojczyznę szarpać deklinacją” „nafta z ziemi sikła i obrodziła dolarami”;
- apostrofa – „O, przyjacielu nieuczony, Mój bliźni z tej czy innej ziemi!”, „Rżnij karabinem w bruk ulicy!”;
- powtórzenie – „Wiedz, że…”;
- anafora – „o piędzi, chwale i rubieży,
o ojcach, dziadach i sztandarach,
o bohaterach i ofiarach”;
- wyliczenie – „Mordować, grabić, truć i palić”, „O ojcach, dziadach i sztandarach, o bohaterach i ofiarach”;
- kolokwializm – „byle drab, i byle szczeniak”, „bujda, granda zwykła”, „coś im w bankach nie sztymuje”;
- wulgaryzm – „tłuste szuje”, „rozścierwi się”;
- wykrzyknienie – „Broń na ramię!”, „Bujać – to my, panowie szlachta!”.
