Do prostego człowieka - problematyka
„Do prostego człowieka” Juliana Tuwima podejmuje przede wszystkim problem propagandy wojennej. Tuwim pokazuje, jak wielkie słowa o ojczyźnie, bohaterstwie i ofierze służą zakryciu ekonomicznych interesów możnych (banków, polityków, „panów brzuchatych”). Wiersz demaskuje manipulację językiem, który ma wzbudzać wzruszenie i entuzjazm, a w rzeczywistości prowadzi zwykłego człowieka prosto na front. Ważny jest też motyw buntu jednostki: podmiot wzywa adresata, by nie dał się użyć jako ofiara, lecz samodzielnie myślał i odmówił udziału w niesprawiedliwej wojnie.
Wiersz do prostego człowieka jest nadal aktualny. Wieloma współczesnymi wojnami rządzą właśnie interesy ekonomiczne, co tylko potwierdza słuszność odezwy Tuwima sprzed wieku.
