Do krytyków - Środki stylistyczne
Środki stylistyczne zastosowane w utworze:
– apostrofa – „szanowni panowie”, „Wielce szanowni panowie!”;
– metafora – „miasto na wskroś mnie przeszywa!”, „co się tam dzieje w mej głowie: pędy, zapędy, ognie, ogniwa”, „wesoło w czubie i w piętach”;
– personifikacja – „drzewa w porywie natchnienia szaleją wiosenną wonią”, „z radości pęka pąkowie”, „ulice na alarm dzwonią”;
– wyliczenie – „pędy, zapędy, ognie, ogniwa”;
– wykrzyknienie – „Na przedniej platformie tramwaju!”, „Maju, maju!”, „Wielce szanowni panowie!”, „Miasto na wskroś mnie przeszywa!”;
– powtórzenie – „Szanowni panowie” pojawia się na początku i na końcu wiersza, tworząc klamrę.
