Człowiek żeby patrzał - geneza i gatunek utworu
Wiersz „Człowiek żeby patrzał” Joanny Kulmowej należy do jej współczesnej poezji religijnej i kierowany jest nie tylko do młodego czytelnika. Nawiązuje do biblijnego opisu stworzenia świata z Księgi Rodzaju – przedstawia Boga, który z miłości powołuje do życia piękny, barwny świat, a potem człowieka po to, aby razem z nim podziwiał cuda stworzenia. Utwór wpisuje się w charakterystyczny dla Kulmowej nurt prostych, zrozumiałych wierszy dla młodego odbiorcy, które w przystępny sposób mówią o Bogu, wierze i sensie ludzkiego życia.
Typ liryki: liryka pośrednia, liryka opisowa, liryka religijna, liryka refleksyjno-filozoficzna.
