Żuraw i czapla - geneza utworu i typ liryki
„Żuraw i czapla” Jana Brzechwy to wiersz, który ukazał się w jednym z pierwszych tomików poety, a zatem w „Tańcowała igła z nitką”, wydanym przez Mortkowicza w 1938 r.
Świat wierszy Jana Brzechwy w dużej mierze skupia się na literaturze dziecięcej i to nie byle jakiej, bo takiej, która niesie przesłanie dla dzieci oraz uczy dzieci ważnych wartości. Edukacja odbywa się często z pomocą zwierzęcych i roślinnych bohaterów, a puenta wynika z wyrazistego zachowania postaci. Utwór „Żuraw i czapla” jest jednym z bardziej znanych wierszy Brzechwy o tematyce obyczajowej. Pod pozorem historyjki o ptakach poeta pokazuje mechanizm zawiłych i często komicznych relacji międzyludzkich.
Typ liryki: liryka pośrednia, liryka narracyjna.
