List do Pizonów - analiza i interpretacja
„List do Pizonów” Horacego ma formę wiersza stychicznego (ciągłego, bez podziału na strofy), pisanego heksametrem daktylicznym, pozbawionego rymów. Utwór przyjmuje formę epistoły skierowanej do rzymskiego rodu Pizonów, jednak list jest tu jedynie ramą kompozycyjną dla wykładu zasad sztuki poetyckiej.
Horacy przedstawia w nim swoje poglądy na temat tworzenia dzieł literackich, zwłaszcza poetyckich i dramatycznych. Poucza adresatów, jak konstruować utwory zgodnie z zasadami jedności, umiaru, harmonii oraz decorum, czyli zgodności stylu z treścią i charakterem przedstawianych postaci. Poeta odwołuje się do analogii z malarstwem, naturą i rzemiosłem, podkreślając, że sztuka – podobnie jak inne dziedziny twórczości – wymaga kunsztu, proporcji i świadomej pracy. Zwraca uwagę na dobór słów, kompozycję fabuły oraz psychologiczną wiarygodność bohaterów, akcentując jednocześnie, że poezja powinna zarówno uczyć, jak i bawić odbiorcę.
