Chwila pojednania - biografia
Anna Kamieńska urodziła się w 12 kwietnia 1920 roku w Krasnymstawie. Była poetką, tłumaczką, eseistką i krytykiem literackim, autorką poezji refleksyjnej.
Poetka wcześnie straciła ojca. Annę i jej rodzeństwo wychowywała matka. Uczęszczała do gimnazjum w Lublinie. Debiutowała w „Płomyczku” jako 16-latka. W czasie II wojny światowej uczęszczała na tajne komplety, studiowała filologię polską na Uniwersytecie Warszawskim, a następnie filologię klasyczną na Uniwersytecie Lubelskim i Łódzkim.
Publikowała w takich pismach, jak „Wieś”, „Kultura”, „Twórczość”, „Płomyczek” i „Świerszczyk”. W 1947 roku poślubiła Jana Śpiewaka. Ich małżeństwo było również związkiem artystycznym – razem tłumaczyli i opracowywali dzieła literatury światowej. Po śmierci męża w 1967 roku Kamieńska przeżyła głęboki kryzys duchowy, który wpłynął na dalszą część jej twórczości, pełną refleksji nad sensem cierpienia, wiary i istnienia Boga. Pisała w sposób cichy, skupiony, często z perspektywy człowieka szukającego pokoju i pojednania ze światem. Oprócz poezji pisała także powieści, opowiadania dla dzieci, eseje, a także liczne przekłady (część z mężem) i opracowania literackie.
Zmarła 10 maja 1986 roku w Warszawie, pozostawiając po sobie dorobek pełen mądrości i spokoju.
Wybrane utwory:
„O szczęściu” (1952)
„Źródła” (1962)
„Odwołanie mitu” (1967)
"Rozalka Olaboga" (powieść) (1968)
„Drugie szczęście Hioba” (1974)
„Milczenia” (1979)
