Spis treści:

Dolina Królów 

W starożytności przywiązywano niezwykłą wagę do pochówku. Zamożni mogli sobie pozwolić na mumifikację zwłok. Balsamowano zwłoki, aby zabezpieczyć je przed rozkładem. Wyciągano mózg przez nos, po rozcięciu klatki piersiowej wyjmowano organy wewnętrzne, ale pozostawiano serce. Zgodnie z wierzeniami było ono ważone podczas sądu Ozyrysa. Usuwano całą wodę z ciała na dwa sposoby – nacierając je solą lub myjąc winem palmowym z dodatkiem korzeni. Potem umieszczano je w natronie, czyli sodzie krystalicznej. Po 70 dniach było polewane żywicą. Skóra nie pękała, bo przed zabandażowaniem nacierano ją mieszanką z oliwy, wosku, natronu oraz gumy. Ciało zachowywało kształt, dzięki wypełnieniu go np. piaskiem. 

O podziemnych grobowcach i ukrytych w nich mumiach w królewskich sarkofagach przez lata krążyły legendy. Dolina Królów w Egipcie nadal robi wrażenie. Każdy grób, który się tam znajduje, otaczała niezwykła architektura. Ciała faraonów po mumifikacji były umieszczane w dopasowanych bogato zdobionych trumnach wykonanych z różnych surowców, a wcześniej pokrywane całunem. 

Od 1979 roku Dolina Królów znajduje się na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO. Ścieżkę pomiędzy grobowcami oraz niektóre podziemne groby można zobaczyć na własne oczy. Najpopularniejszy wśród turystów jest grobowiec Tutenchamona. To najlepiej zachowany grobowiec w całej Dolinie Królów. Znalezisko z lat 20. XX wieku było wyjątkowe. Odkryto m.in. sarkofag wykonany z kwarcytu, złocone rydwany, złote skrzynie z kosztownościami. Przykładem grobowca bogato zdobionego malowidłami o skomplikowanej konstrukcji i najgłębiej usytuowanej oraz najdłuższej komorze grobowej jest ten należący do faraona Setiego I. Alabastrowy sarkofag władcy Egiptu trafił do jednego z londyńskich muzeów. 

 
 
 
 
 
Wyświetl ten post na Instagramie
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Post udostępniony przez Dithi (@dithi37)

 

Wawelskie pochówki królów 

Znaczenie Wawelu w państwie polskim podkreślały dwa wydarzenia – koronacja i pogrzeb władcy. W obu przypadkach król miał na sobie pełny strój koronacyjny. W trakcie pogrzebu jednym z najbardziej okazałych momentów była procesja Drogą Królewską. Był to ostatni wjazd władcy na Wawel. W kondukcie znajdowali się najważniejsi przedstawiciele elity świeckiej i duchownej, ale także sobowtór władcy oraz jego następca. Choć to niejedyne elementy symboliczne. Na znak końca pewnego etapu łamano pieczęci oraz włócznię bądź proporzec zmarłego. Nowy początek następował często szybko. Zgodnie ze słowami „umarł król, niech żyje król” niejednokrotnie pogrzeb władcy bezpośrednio poprzedzał koronację jego następcy.

Wawel to nekropolia królów, ale oprócz władców spoczywają tam również inne ważne postaci związane z historią Polski, m.in. Tadeusz Kościuszko, Władysław Sikorski, Józef Piłsudski. W XXI wieku pochowano tam Lecha i Marię Kaczyńskich.

Przeczytaj również: Ostatnie pożegnanie królowej Elżbiety II

Krypta Cesarska 

Ciała austriackich cesarzy balsamowano. Serca Habsburgów, którzy zmarli w latach 1654–1878, zostały pochowane w Krypcie Serc w kościele św. Augustyna w Wiedniu.

W wiedeńskiej przyśpiewce znalazły się słowa, że „śmierć musi być wiedeńczykiem”. Pogrzebom Habsburgów towarzyszyła bowiem niezwykła oprawa, a mieszkańcy Wiednia chcieli ją naśladować. W 1898 r., podczas pogrzebu tragicznie zmarłej cesarzowej Elżbiety von Wittelsbach, trzeba było zapłacić za miejsce wzdłuż trasy konduktu pogrzebowego. Trumnę Sisi zdobiły świeże kwiaty. Nawet dziś nie brakuje ich na nagrobku żony Franciszka Józefa. 

Większość władców z dynastii Habsburgów została pochowana w Wiedniu w katedrze Świętego Szczepana Męczennika. Znajdująca się pod kościołem Kapucynów Krypta Cesarska to miejsce spoczynku ponad stu czterdziestu przedstawicieli rodu, w tym 12 cesarzy oraz 19 cesarzowych i królowych. Jeden z najbardziej okazałych nagrobków wykonano dla cesarzowej Marii Teresy i cesarza Franciszka I Stefana Lotaryńskiego. W krypcie spoczęła cesarzowa Elżbieta. Obok Sisi znajduje się nagrobek jej syna Rudolfa. Ostatnim pochowanym w tym miejscu cesarzem był Franciszek Józef I

Przeczytaj również: Pogrzeb Elżbiety II: "Ten wyjazd miałam zaplanowany od lat!". Polka w Londynie oddaje hołd Królowej

Opactwo Westminsterskie 

W Opactwie Westminsterskim spoczywa większość angielskich władców. W świątyni znajdują się także groby wielu znanych osób. Spoczęli tam np. Karol Dickens, Isaac Newton. Śmierci części z nich towarzyszą niezwykłe historie. 

Królowa Elżbieta I zmarła 24 marca 1603 roku. Jednak już przed śmiercią martwiła się jak zostaną potraktowane jej zwłoki. Nie chciała, by jej ciało poddano sekcji zwłok i balsamowaniu. Według jednej z wersji, nie spełniono jej ostatniej woli. Ciało monarchini zabalsamowano i złożono je w trumnie wyłożonej ołowiem. Jakość tych zabiegów nie mogła być wysoka. Gazy, które powstały w zwłokach, doprowadziły do wybuchu, który zniszczył trumnę. Ciało musiało zostać ponownie zszyte. Wielu zastanawia się czy to prawdziwa historia. Pewne jest, że córka Henryka VIII spoczęła w Opactwie Westminsterskim

Kilka wieków później w Opactwie Westminsterskim żegnano księżną Dianę. We wrześniu 1997 roku w kondukcie pogrzebowym za jej trumną szli: książę Karol, książę Filip, młodszy brat księżnej i jej dwaj nastoletni wówczas synowie – William i Harry. Po raz pierwszy, prócz psalmów w katedrze Westminsterskiej zabrzmiała inna muzyka. Elton John zaśpiewał „Candle in the wind”. 

Elżbieta II odeszła 8 września 2022 roku, trzy miesiące po obchodach 70-letnia jej panowania. Nabożeństwo żałobne poświęcone brytyjskiej królowej odbyło się w Opactwie Westminsterskim. Dzwony biły 96 razy, aby upamiętnić lata życia monarchini. Na czele konduktu pogrzebowego znalazła się m.in. orkiestra wojskowa, a za trumną szły dzieci królowej: król Karol III, księżniczka Anna, książę Andrzej i książę Edward, a następnie synowie następcy tronu: książęta William i Harry, syn i mąż księżniczki Anny oraz syn młodszej siostry Elżbiety II (nieżyjącej już księżniczki Małgorzaty). 

 
 
 
 
 
Wyświetl ten post na Instagramie
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Post udostępniony przez Elżbieta Maksimiuk (@i_like_black_and_white_stylist)

 

Trumna Elżbiety II nie jest zwyczajna. Waży 300 kg i jest wyłożona ołowiem. Powoduje to, że jej wnętrze jest całkowicie odizolowane od środowiska zewnętrznego. Szczelność ma znaczenie dla zachowania ciała monarchini. Dzięki takiej konstrukcji nie dochodzi do rozkładu, a do procesu powolnego wysychania. To już tradycyjny sposób pochówku w rodzinie królewskiej. O podobną naturalną mumifikację zadbano w przypadku księżnej Diany i księcia Filipa. 

Na miejsce spoczynku królowej wybrano kaplicę na zamku Windsor, gdzie w ubiegłym roku złożono jej małżonka, księcia Filipa. Koronacja Elżbiety II była pierwszą w historii uroczystością intronizacji transmitowaną w telewizji, również jej pogrzeb oglądano w wielu miejscach na świecie. „To koniec epoki” – słowa niezwykle często padające w ciągu ostatnich dni najtrafniej opisują odejście Elżbiety II. 

oprac. Monika Wąs

 

Przeczytaj również:

Królowa Elżbieta II nie chodziła do szkoły. Jak wyglądała jej edukacja?

Łzy w oczach Karola III. Wzruszający moment pogrzebu królowej Elżbiety II

Pierwsze damy na pogrzebie królowej Elżbiety II. Duda, Biden oraz Macron