Zorza polarna

To już piąta edycja „Niezwykłych zjawisk pogodowych”, ale dopiero teraz opisujemy jedno z najbardziej niezwykłych i jednocześnie powszechnie znanych zjawisk. Zorza polarna (łac. aurora borealis, aurora australis) występuje głównie za kołami podbiegunowymi, na wysokich szerokościach geograficznych. Najczęściej jest obserwowana wokół Arktyki i Antarktydy, ale odnotowano sytuacje, kiedy była widziana nawet w krajach śródziemnomorskich.

Zorze polarne potrafią tworzyć wymyślne kształty, takie jak korony, pasma, promienie czy łuki. Dodatkowo występują w różnych kolorach: niebieskie, zielone, żółte, czerwone i białe. Zrozumienie procesów fizycznych, które prowadzą do powstawania różnego typu zórz polarnych, jest ciągle niepełne. Podstawową przyczyną jest oddziaływanie wiatru słonecznego na ziemską magnetosferę. Więcej na temat powstawania zórz polarnych dowiecie się z tego wypracowania: Tajemnica powstawania zorzy polarnej - jednego z najpiękniejszych zjawisk przyrodniczych.

Zorza polarna
Zorza polarna obserwowana w Norwegii. Źródło: 123RF/Picsel

My w czasie wakacji nie będziemy skupiać się na fizycznym aspekcie powstawania tego zjawiska, ale przedstawimy dwie związane z nim ciekawostki. Otóż zorza polarna wydaje swój… dźwięk. Jest on podobny do trzasku i można go usłyszeć od 70 metrów nad powierzchnią Ziemi. Co ciekawie, Ziemia nie jest jedyną planetą, na której ludzie zaobserwowali zjawisko aurora. Zorze polarne pojawiają się także na Jowiszu, Saturnie, Uranie i Neptunie. W 2013 roku naukowcy z uniwersytetu w Leicester odebrali dziwne sygnały spoza Układu Słonecznego. Okazało się, że są to ślady zorzy polarnej. Analiza tych sygnałów pomoże w przyszłości w określaniu siły pola magnetycznego planety czy długości jej dnia.