Tarnowskie Góry położone są w województwie śląskim na obrzeżach aglomeracji katowickiej. Miasto jest jednym z najstarszych ośrodków wydobywczych ród metali w Polsce. Pierwsze ślady osadnictwa na tym terenie pochodzą z VIII wieku p.n.e. Natomiast pierwsze oznaki istnienia na tym terenie przemysłu wydobywczego pochodzą z okresu III - IV wieku n.e.

Wydobycie ród metali na szeroką skalę rozpoczęło się na przełomie wieków XII i XIII. Wydobywano wtedy rudy ołowiowo cynkowe z domieszką srebra. Z tego okresu pochodzi nazwa jednej z kopalń - Srebrna Góra. W roku 1526 ówczesny władca Ziemi Tarnogórskiej Jan II Dobry chcąc zachęcić mieszkańców do pracy w kopalniach ogłosił wolność tego obszaru oraz nadał liczne przywileje jego mieszkańcom. W ten sposób powstało miasto Tarnowskie Góry, które otrzymało status Wolnego Miasta Górniczego. Dołączając do rodziny miast wyróżniających się różnego rodzaju przywilejami. W listopadzie roku 1528 został wydana pierwsza śląska ustawa górnicza - "Ordynek Górny" wydana przez Jana II Dobrego. Ustawa ta jest także zabytkiem ówczesnego języka Polskiego. W grudniu roku 1529 powstał pierwszy urząd górniczy Tarnowskich Górach, który objął swym działaniem administrację miastem i sądownictwem. Od księcia opolskiego otrzymał on pieczęć i herb.

Te wydarzenia zapoczątkowały tzw. złoty wiek Tarnowskich Gór. W XVI wieku Tarnowskie Góry były jednym z największych w Europie ośrodków górniczych. Górnicy zwani wówczas gwarkami mieli prawo także do prowadzenia handlu i rzemiosła. XVI wiek to także okres rozwoju infrastruktury miasta. Wtedy to powstały tak ważne dla funkcjonowania miasta elementy jak rynek i kościół. Pierwszy kościół został wybudowany w roku 1519. początkowo był on drewniany, jednak w roku 1531 wybudowano murowany. Rynek powstał w II połowie XVI wieku w tym czasie zaczęły też kształtować się ulice. Miasto zaczęło przyciągać kupców i rzemieślników. W roku 1561 Tarnowskie Góry otrzymały prawo do organizowania jarmarków. W jednym roku mogły zostać zorganizowane dwa jarmarki, we wrześniu i kwietniu. W roku 1599 wprowadzono wolność cechów. Oprócz tego miasto raz w tygodniu organizowało targi, dzięki czemu Tarnowskie Góry stały się regionalnym centrum handlowym. Miasto nie posiadało murów obronnych, ale każda ulica wychodząca poza obręb miasta była zaopatrzona w bramę w rodzaju wież. Były trzy takie bramy: lubliniecka, krakowska i wrocławska.

XVII wiek stał się okresem upadku Tarnowskich Gór. Bezpośrednią tego przyczyną była wojna trzydziestoletnia (1618 - 1648). Na miasto nałożono wysokie podatki, które spowodowały upadek górnictwa. Dodatkowo miasto było często obiektem przemarszu i grabieży ze strony różnych wojsk. Sytuację miasta pogarszały liczne epidemie i pożary. Pomimo tego w XVII wieku Tarnowskie Góry stały odwiedzane były przez liczne osobistości. W 1670 roku miasto odwiedziła królowa Eleonora, żona króla Polski Michała Korybuta Wiśniowieckiego, w roku 1669 przebywał tutaj Książe Lotaryński Karol V. Natomiast w roku 1683 Tarnowskie Góry odwiedził sam król Polski Jan III Sobieski, który podążał wówczas na odsiecz Wiednia. W roku 1697 miasto odwiedził kolejny król Polski i jednocześnie elektor saski August II Mocny.

Ponowny rozkwit Tarnowskich Gór przypada na II połowę XVIII wieku. Związany był on z prowadzeniem do procesu wydobycia maszyn parowych, dzięki którym nastąpił ogólny rozwój przemysłu na Śląsku. Pierwszą maszynę parową sprowadzono do Tarnowskich Gór w roku 1787 z inicjatywy hrabiego Fryderyka von Redena. Maszyna parowa umożliwiła osuszenie niższych poziomów kopalń zalewanych przez wodę, co było zmorą lokalnego górnictwa. Tarnowskie Góry znów stały się regionalnym ośrodkiem przemysłowym. W mieście działały szkoły i urząd pocztowy. W roku 1857 otwarto w Tarnowskich Górach dworzec kolejowy i pierwszą linię kolejową łączącą Tarnowskie Góry z Opolem. W następnych latach otwarto kolejne linie kolejowe. W tym też czasie odkryto w okolicy złoża rud żelaza.

XX wiek przyniósł Tarnowskim Górom upadek przemysłu górniczego. W latach 20 - tych XX wieku nastąpiło ogólne wyeksploatowanie tamtejszych złóż rud metali. Kopalnie zostały zamknięte, pozostały po nich tylko kilometry podziemnych chodników. W 1922 roku miasto zostało przyłączone do odrodzonego państwa polskiego. 2 września 1939 roku miasto znalazło się pod niemiecką okupacją lecz z dala od działań wojennych. Okupanci poddali mieszkańców Tarnowskich Gór procesowi zniemczania. W 1944 roku Tarnowskie Góry zostały włączone w system obrony Górnego Śląska przed nadciągającą armią czerwoną. Ale p załamaniu się frontu na Wiśle w 1945 roku miasto zostało niemiecka załoga i administracja opuściła miasto i w styczniu 1945 roku Tarnowskie Góry zostały wyzwolone. Polskie władze natychmiast przystąpiły do odbudowy miasta ze zniszczeń wojennych.

Obecnie Tarnowskie Góry nie są miastem przemysłowym. Co raz częściej stają się obiektem wycieczek turystycznych, które powodują rozwój przemysłu usługowego.